เฟิงหยูเองมองไปที่เสี่ยวหยาและสามารถเดาคำขอของเหยา ซื้อได้อย่างคร่าวๆ นางเห็นเหยาชื่อเดินไปด้านข้างของเสี่ยวหยา และจับมือของเสี่ยวหยา และกล่าวกับนางว่า “อนุญาตให้บุตรสาว ของข้าย้ายไปอยู่กับข้า”แม้ว่านางจะพูดคุยเรื่องนี้กับเฟิงหยูเองน้ำเสียงของนางก็แน่ว แน่และจะไม่ยอมรับการปฏิเสธ ในความเป็นจริง เฟิงหยูเองต้องการ ถามจริง ๆว่าเจ้าไม่ได้มองข้าเป็นบุตรสาวเลยงั้นหรือ ? ความ คุ้มครองที่ข้าให้ไว้ระหว่างทางกลับไปยังเมืองหลวงจากตะวันตก เฉียงเหนือรวมถึงพระราชโองการที่ข้าขอจากฮ่องเต้เพื่อให้เจ้าหย่า ร้างกับเฟิงจินหยวน และการปกป้องทั้งหมดที่ข้าได้จัดเตรียมไว้ให้ เจ้าเพื่อให้เจ้ามีชีวิตที่ดีขึ้นมันมีไว้เพื่ออะไร ?แต่นางไม่สามารถถามคำถามเหล่านี้ได้นางคิดว่าบางทีนี่อาจ เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับเหยาชื่อหรือไม่ ? เสี่ยวหยาเป็นคนที่สามารถเยียวยาจิตใจของเหยาซื่อได้ ความรักระหว่างมารดากับบุตรสาวที่เหยาชื่อไม่สามารถได้รับจากนาง เหยาชื่อจะได้รับจาก เสี่ยวหยาเฟิงหยูเองยิ้มอย่างขมขื่น”เนื่องจากเจ้าจำได้นางว่าเป็นบุตร สาวของเจ้า ไม่ว่านางจะอยู่กับเจ้าหรือไม่ก็ตาม ก็ขึ้นอยู่กับนาง ท่านฮูหยินควรถามนาง”หลังจากที่นางพูดสิ่งนี้นางก็หันหลังกลับและเดินตามทางที่นาง มาขณะที่เดินนางกล่าวว่า “เจ้าสองคนพูดคุยกัน เจ้าแค่ต้องส่งคน มาบอกข้า ข้าจะจัดการทุกอย่าง ข้าจะไม่ให้เจ้าต้องทนทุกข์ทรมาน อย่างแน่นอน โดยไม่หยุดเดิน
