ู่เข้าใจความ รู้สึกของนาง มุมปากของพวกเขาหยักโค้งขึ้นมา รอยยิ้มของพวก เขาทำให้ใบหน้าของหวงซวนรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมา “พวกเจ้าสองคน หัวเราะเยาะข้าทำไม ? ข้าคิดถึงคุณหนู สิ่งที่ข้าพูดคือความจริง”“ข้ารู้”วังซวนหุบยิ้มของนาง “ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดถึงคุณหนู เรา ทุกคนล้วนเห็นแก่คุณหนู” จากนั้นนางพูดกับเฟิงหยูเอง “หวงซวน พูดถูกเจ้าค่ะ คนอื่นไม่สามารถเปรียบเทียบกับบานซูได้”เฟิงหยูเองพยักหน้า”ข้าชัดเจนในเรื่องนั้น ไม่ว่าเขาจะไปหรือ ไม่ก็ตามในท้ายที่สุดมันก็ขึ้นอยู่กับความคิดของบานซู”เสียงพูดไม่พอใจดังออกมากมาจากอากาศ”ข้าจะไม่ไป ! ”เฟิงหยูเองกล่าวด้วยใบหน้าที่ซีดขาว”ปรากฏตัวออกมาพูด อย่ามาพูดราวกับว่าเจ้าเป็นผี”เมื่อได้ยินแบบนี้ร่างของคนผู้นั้นปรากฏพร่ามัว ซานซูออกมา “ข้าบอกว่าจะไม่ไป ดังนั้นข้าจะไม่ไป หากคุณหนในยันที่จะพขา ไปที่นั่น ข้าจะวิ่งกลับมาแม้ว่ามันจะหมายความว่าข้าจะถูกประหาร ขอรับ”เฟิงหยูเองส่ายหัว”ใครจะประหารเจ้า ? ”“องค์ชาย! “บานซูพูดอย่างจริงจังมาก “องค์ชายกล่าวว่าเมื่อ พระองค์ส่งข้ามาหาคุณหนู คุณหนูก็เป็นเจ้านายของข้า ในอนาคต หากมีวันหนึ่งที่คุณหนูบอกให้ข้าฆ่าพระองค์ ข้าก็จะต้องทำตามที่ คุณหนูสั่งไม่อย่างนั้นพระองค์จะสั่งคนมาฆ่าข้าขอรับ”วังซวนและหวงซวนพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง”องค์ชายพูด อย่างนั้นจริง ๆ พวกเราเหมือนกันเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองย่อมเข้าใจความรู้สึกที่ซวนเทียนหมิงมีต่อนางเป็
