และเขาไม่ได้หยุด ข้า ฮะ พูดได้หรือไม่ว่าเขาไม่สนใจเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว ? ไม่อย่าง นั้นถ้านี่เป็นเหมือนเมื่อก่อนเขาอาจกอดขาของข้าไว้ก็ได้”ซวนเทียนหมิงมองไปที่ด้านข้างของนาง”เสด็จพ่อไม่มีความ รู้สึกใด ๆกับเสด็จแม่ เสด็จแม่ควรจะมีความสุขไม่ใช่หรือ ? ทำไมถึง มองข้าเหมือนเสด็จแม่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย”พราชายาหยุนจ้องมอง”อะไรที่ทำให้ผิดหวัง เขาสามารถให้า ความสนใจถ้าเขาต้องการ มันจะดีกว่าถ้าเขาไม่ใส่ใจ ด้วยวิธีนี้ข้า สามารถอาศัยอยู่ในตำหนักของฮั่วเอ๋อได้ การเรียงลำดับของชีวิต นั้นถือได้ว่าเป็นอิสระและไร้ข้อจำกัดอย่างแท้จริง ฮ่าๆ เจ้าไม่รู้เรื่อง นี้ แต่ฮั่วเอ๋อค่อนข้างกลัวข้า ฮ่าๆๆๆ !”เฟิงหยูเองเอามือตบหน้าผากนี่เป็นบุคลิกแบบไหน?ซวนเทียนหมิงกัดฟันของเขาด้วยความโกรธ”จะมีครั้งเดียว เท่านั้น ถ้ามันเกิดขึ้นอีกครั้ง ข้าจะไม่สนใจเสด็จแม่อีก ! ข้าจะดูว่า เสด็จแม่จะจัดการเรื่องนี้อย่างไร หากเรื่องที่ท่านแม่หนีออกจากพระราชวังถูกเปิดเผย ! ”พราชายาหยุนคัดค้านสิ่งนี้“เมื่อข้าไม่ได้อยู่ในพระราชวัง ฮองเฮาก็จะมีความสุขมาก พวกเขาทั้งหมดต่างก็กระหายที่จะไม่อยู่ ที่นั่น”เฟิงหยูเองกล่าวอย่างไร้ปัญหา”ที่สำคัญที่สุดพวกนางใช้ ประโยชน์จากสิ่งนี้เพื่อสร้างปัญหา ถ้าพวกนางบังคับให้เสด็จพ่อ ลงโทษเสด็จแม่ นั่นจะเป็นอย่างไรเจ้าคะ”พราชายาหยุนบอกเพิ่งหยุเอง”นั่นจะเป็นเวลาที่จะทดสอบ ความรู้สึกของเขา ! ”ซวนเทียนหมิงถามน
