างว่า”แล้วจะไปอยู่ที่ตำหนักหยูกับข้าหรือ ไม่ ?หรือจะไปอยู่ในคฤหาสน์ของอาเอง ? พี่เจ็ดต้องทนทุกข์เพราะ เสด็จแม่เป็นเวลาหลายเดือน ในที่สุดเขาก็มีโอกาสกลับมาที่เมือง หลวง และจะได้อยู่อย่างสงบสุข อย่าไปสร้างปัญหามากกว่านี้ได้ หรือไม่ ? ”หัวพราชายาหยุนส่ายหน้าดิกๆ “ไม่ดีไม่ดี ข้าจะไม่ปกับเจ้า ฮั่วเฮ่อดูแลข้าดีที่สุด”“ข้าก็ดูแลท่านแม่เช่นกัน”“แต่ฮั่วเอ๋อดูแลข้าดีกว่าเจ้า”พราชายาหยุนบอกความจริง แวะ ซวนเทียนหมิงเกือบกระอักเลือดออกมา แม้แต่เพิ่งหยุเอง ชายาของ เขาก็พยักหน้าพร้อมกล่าวเพิ่มเติมว่า “แน่นอน” เช่าแทบจะบักพราชายาหยุนกล่าวว่า”แม้เจ้าจะถอดหน้ากากออก แต่ใบหน้า ของเจ้ายังดูไม่ดีเท่าฮัวเอ่อ นอกจากนี้ฮั่วเอ๋อยังเชื่อฟังข้าอีกด้วย เจ้าไม่เชื่อฟังข้า”ซวนเทียนหมิงดูเหมือนจะเข้าใจ”ปรากฏว่าเสด็จแม่แค่มองหา ใครสักคนที่จัดการได้ง่าย ? เสด็จแม่ไม่สามารถรังแกพี่เจ็ดเพียง เพราะเสด็จแม่คิดว่าเขาเป็นคนที่จัดการที่ง่ายขอรับ”“เขาไม่ใช่คนที่จัดการได้ง่ายเลย”พราชายาหยุนอดไม่ได้ที่จะ นึกถึงเมื่อนางนึกถึงเวลาในฟูโจว “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าหลังจากเลี้ยง ดูบุตรชายคนนั้นซึ่งเป็นเหมือนเทพเซียนแต่ก็น่ากลัวเมื่อโกรธ” นาง ไม่ต้องการที่จะพูดถึงหัวข้อนี้ต่อไป นางจึงพูดกับเฟิงหยุเอง “ดูเห มือนว่าจอหรูให้คำมั่นสัญญากับฮั่วเอ่อโดยบอกว่าเขาจะเรียนต่อที่ เสี่ยวโจว”เฟิงหยุเองรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่งเมื่อได้ยินอย่างนี้และ
