ข่าวของหลู่เหยาแขวนคอทำให้ทั้งสองหลู่ซ่งและเหยาซูตกใจ อย่างมากทั้งสองไม่ได้พูดอะไรเลย และเริ่มพุ่งไปในทิศทางของ เรือนของหลู่เหยาพวกเขายังอยู่ค่อนข้างไกลพวกเขาได้ยินเสียงหญิงสาวร้องไห้ เสียงดังเหยาซูไม่สามารถระงับอารมณ์ของเขาได้ เขาวิ่งเข้าไปใน เรือนหน้าของหลู่ซ่งและผลักประตูเปิดออก เขาเปิดประตูอย่างรวดเร็ว เหยาซู่หยุดและจ้องตรงไปข้างหน้าเขา ใบหน้า และลำคอ ของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงทันทีในเวลาเดียวกันบ่าวรับใช้ในห้องก็เริ่มกรีดร้องเสียงกรีดร้อง ของพวกเขาทำให้เหยาซูหันกลับมาอย่างรวดเร็วหลู่ซ่งตามเข้ามาในเวลานี้บ่าวรับใช้มีการจัดการเพื่อปกปิดเนื้อ ตัวของหลู่เหยา หลู่ซ่งถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ? ”บ่าวรับใช้คุกเข่าขณะร้องไห้ต่อหน้าหลู่ซ่งและบอกเขาว่า “คุณ หนูคิดมากกับเรื่องที่เกิดขึ้นเจ้าค่ะ คุณหนูไล่พวกเราออกจากห้อง พวกเราคิดว่าคุณหนูอยากอยู่คนเดียว เราไม่เคยคิดเลยว่าคุณหนู จะทำแบบนี้เจ้าค่ะ นายท่าน พวกเรารีบพาคุณหนูลงมา คอของคุณ หนูก็มีรอยแดงและคุณหนูหายใจลำบาก พวกเรารีบถอดเสื้อผ้าเพื่อ ช่วยให้คุณหนูหายใจ ในที่สุดคุณหนูก็เริ่มหายใจ… ” เมื่อนางพูดก็ มองเหยาซูอย่างเศร้าใจ “แต่ชายหนุ่มคนนี้เฟิงพบคุณหนู !”หลู่ซ่งคิดว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นเมื่อเขาได้ยิน เขาโบกมือ “ไม่ ต้องตกใจกับสิ่งเล็กน้อยเช่นนี้ นี่คือบุตรชายคนโตของตระกูลเหยา เขาเป็นคนที่จะแต่งงานกับเหยาเอ่อ ไม่สามารถมองเขาเป็นคนนอกได้”“นี้..
