ารต่อไป “เรากำลังพิจารณาว่า พราชายาหยุนอยู่ที่นี่มานานแล้ว และเราไม่มีความปรารถนาที่จะ ทำลายมันเปิดประตูด้วยตัวเอง หากเจ้าร่วมมือ การลงโทษ ครอบครัวของเจ้าสามารถเจรจาได้”จางหยวนจ้องไปที่ด้านข้างสถานการณ์แบบนี้เป็นแบบไหน ? เขาสูญเสียท่าทางที่น่าประทับใจในประโยคเพียงไม่กี่ประโยค ?ฮ่องเต้ก็รู้สึกว่านี่เป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสมดังนั้นเขาจึงตะโกนว่า “เปิดประตูอย่างรวดเร็ว ! มันจะดีที่สุดถ้าเจ้ายอมแพ้! เจ้าต้องรู้ว่า ในพระราชวังแห่งนี้ใครเป็นคนสุดท้ายที่พูดอย่างนั้น ? อย่าคิดว่าเรา ไม่กล้าพังประตูของเจ้า เราแค่รู้สึกเสียใจสำหรับประตูนี้ และรู้สึก เป็นทุกข์ที่ตำหนักศศิเหมันต์แห่งนี้ หากเจ้ายังคงทำตัวโง่เขลา อย่า โทษเราที่บังคับให้เราเข้าไปจับทุกคน ! ”คราวนี้มันเป็นทหารยามของฮ่องเต้ที่ล้อมรอบบริเวณที่รู้สึกไม่ น่าเชื่อพวกเขารู้สึกว่ามีความเข้าใจผิดที่ยิ่งใหญ่ พวกเขาไม่ได้มา กับฮ่องเต้เพื่อจับพราชายาของฮ่องเต้ที่หนีออกจากพระราชวัง หรอกหรือ ? ทำไมพวกเขาถึงรู้สึกเหมือนพวกเขาเป็นโจร ?ฮ่องเต้ยังคงกล่าวต่อไปว่า”การปล่อยพราชายาให้หนีออกจากพระราชวังอย่างลับ ๆ เจ้ารู้หรือไม่ว่าความผิดนั้นร้ายแรงขนาด ไหน ?ผู้คนในตำหนักศศิเหมันต์ได้รับความโดดเด่นยิ่งขึ้น ! เราจะ นับหนึ่งถึงสิบเพื่อให้เปิดประตู ไม่เช่นนั้นเราจะไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องพังประตูเข้าไป ! ”คราวนี้ในที่สุดก็มีเสียงที่มาจากข้างในมันเป็นเสียงข
