พระสนมออกจากอาคารได้ แต่ใครจะรู้ว่าฮ่องเต้จจับคอ นางด้วยความโกรธและทำให้นางตายนับตั้งแต่ช่วงเวลานั้นไม่มีใครที่กล้าไปยุ่งกับฮ่องเต้เมื่อเขาไปที่ ตำหนักศศิเหมันต์ทุกคนทำตัวราวกับว่าพวกเขาไม่เห็นและไม่ได้ยินพระสนมหยวนชูหันกลับมาอีกครั้งและนั่งลงบนเตียงอิฐอุ่นๆ อย่างไรก็ตามนางยังไม่ยอมแพ้ นางบอกหรงเจิ้งว่า “หาคนที่ คล่องแคล่วไปดูสถานการณ์”หรงเจิ้นปฏิบัติตามและเดินออกไปตอนนี้เย็นแล้วและฮ่องเต้ได้นำทหารองครักษ์กลุ่มใหญ่มขึ้น ที่ทางเข้าตำหนักศศิเหมันต์ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้ยความโกร5 เกรี้ยวจางหยวนอยู่เคียงข้างเขา เขาท่าทางหนักใจและไม่ต้องการพูดอาจเป็นเพราะเขาจ้องไปที่ประตูตำหนักศศานต์นานเกินไปเพราะฮ่องเต้เซไปมาสองครั้งและรู้สึกงนงงเล็กน้อยในที่สุดเขาก็ตั้งหลักได้ เขาตะโกนเสียงดังไปที่ตำหนักศศิเหมันต์ “ผู้คนข้างในฟัง ! เปิดประตู ! พราชายาหยุนหนีออกจากพระราชวังเป็นสิ่งที่เรารู้แล้ว เรามาวันนี้เพื่อจับทุกคนที่นี่ ทุกคนที่มีส่วนร่วมในการปิดบังการที่พราชายาหยุนออกจากพระราชวัง จะถูกประหารทั้งครอบครัว !”นี่คือการตะโกนโดยใช้ความแข็งแกร่งภายในที่ไม่ได้ใช้มานาน หลายปีเสียงตะโกนนี้มีลักษณะที่น่าประทับใจเล็กน้อย นอกจากนี้ ยังมีคบเพลิงส่องสว่างในพื้นที่ทำให้ฉากรู้สึกตื่นเต้นมาก ดูเหมือนว่า บางสิ่งจะแตกออกได้ทุกเวลาอย่างไรก็ตามยังไม่มีการเคลื่อนไหวจากด้านในของตำหนักศศิ เหมันต์ฮ่องเต้ไม่หดหูใจเขาดำเนินก
