เลยหลังจำกที่นำงออกจำกพระรำชวังและนั่งอยู่ในรถม้ำของนำง วังซวนตบหน้ำอกของนำง และกล่ำวว่ำ “กำรที่คุณหนูค่อนข้ำงกล้ำหำญเช่นกัน พระสนมหยวนชูคือมำรดำขององค์ชำยแปด นำงมีอ ำนำจเล็กน้อยในพระรำชวัง แต่คุณหนูกล้ำพูดกับนำงเช่นนั้น”สีหน้ำของเฟิงหยูเองทรุดตัวลงอย่ำงไร้จุดหมำยแต่ส่ำยหัวของนำง นำงจะท ำอย่ำงไรถ้ำนำงไม่มีอ ำนำจ แม้ว่ำนำงจะไม่ได้ยินสิ่งที่พระสนมหยวนชูพูดแต่ก็ไม่ยำกที่จะเดำ นำงกลัวว่ำนำงสนมหยวนชูไม่มีเจตนำดี นำงไม่อนุญำตให้เปิดเผยเรื่องนี้อย่ำงแน่นอน นำงหวังว่ำกำรข่มขู่จำกวันนี้จะท ำให้พระสนมหยวนชูคิดให้รอบคอบ ท้ำยที่สุดไม่ว่ำจะเป็นพราชำยำหยุนหรือองค์ชำยเก้ำ คนเหล่ำนี้ไม่ใช่คนที่น่ำรังเกียจเล็กน้อย“องค์ชำยได้บอกหรือไม่ว่ำองค์ชำยกลับเมืองหลวงเมื่อไหร่? ”นำงถำมวังซวนวังซวนยิ้มและกล่ำวว่ำ “ถ้ำไปรับพราชำยำหยุน คงจะะกลับมำภำยในวันนี้เจ้ำค่ะ”เฟิงหยูเองถอนหำยใจยำวและกล่ำวว่ำ “ข้ำหวังว่ำพวกเขำจะสำมำรถกลับมำได้ทันเวลำ ! ”อย่ำงไรก็ตำมในเวลำนี้รถม้ำหยุดอย่ำงกะทันหันม้ำร้องออกมำและคนขับตะโกน “คนแบบไหนที่กล้ำหยุดรถม้ำขององค์หญิง ? ”
