งค์ชำยเก้ำ นำงเคยได้ยินว่ำเขำได้กลับมำเมืองหลวง…“หลู่เหยำ”ขณะที่นำงเริ่มคิดอย่ำงระมัดระวัง เฟิงหยูเองดึงนำงออกจำกควำมคิดของนำงและกลับสู่ควำมเป็นจริง และกล่ำวกับนำงว่ำ“ลุกขึ้น เจ้ำต้องกำรค ำตัดสินที่ยุติธรรมส ำหรับเป็ดคู่นั้นใช่ไหม ข้ำจะพำเจ้ำไปที่ต ำหนักปิงเพื่อคิดบัญชีนี้กับองค์ชำยสี่”