งดัง” จำกนั้นเขำก็โบกแขนกว้ำงของเขำออกมำ สิ่งนี้ส่งผลให้บำนซูถูกผลักถอยหลังไปหลำยก้ำวจนถึงบันไดไหล่ของเฟิงหยูเองเคลื่อนไหวเล็กน้อยและบำนซูก็ตกใจมันเป็นองค์ชำยเหลียนที่ไม่แปลกใจเกินไป ลูกพี่ลูกน้องของเขำมีควำมเชี่ยวชำญในศิลปะกำรต่อสู้อย่ำงมำก นี่คือสิ่งที่เขำรู้บำนซูไม่สำมำรถระงับควำมโกรธของเขำได้หลังจำกยืนตัวตรงเขำต้องกำรที่จะพุ่งไปข้ำงหน้ำ อย่ำงไรก็ตำมเขำเห็นเฟิงหยูเองยกมือขึ้นเพื่อให้เขำยอมแพ้กับควำมคิดนี้“องค์หญิงผู้นี้ไม่กระหำยน ้ำ”นำงพูดซ ้ำในสิ่งที่บำนซูพูดอีกครั้งจำกนั้นก็เงยหน้ำขึ้นมองผู้ปกครองของเฉียนโจวด้วยรอยยิ้ม“ควำมสำมำรถในกำรผลักคนถอยหลังไปหลำยก้ำว สำมำรถที่จะตำมองค์ชำยเก้ำทันหลังจำกฝึกอีก 8-10 ปี ฮ่ำๆ ! ” นำงเริ่มหัวเรำะอีกครั้ง“มันเป็นเพียงแค่ว่ำองค์ชำยเก้ำไม่อยู่ในจุดเดิมส ำหรับเจ้ำ หลังจำกสิบปีเจ้ำจะยังคงไล่ตำม”ผู้ปกครองของเฉียนโจวไม่โกรธเขำกล่ำวว่ำ “ข้ำได้ยินมำนำนแล้วว่ำองค์หญิงจี่อันมีวำจำที่เฉียบคม เพื่อต่อสู้กับค ำพูดกับผู้หญิง เรำพร้อมรับรู้ถึงควำมพ่ำยแพ้” เขำดึงชำกลับมำและดื่มด้วยตัวเอง จำกนั้นเขำก็กล่ำวว่ำ “องค์หญิงจี่อัน เจ้ำเชื่อหรือไม่ว่ำหำกเรำต้องกำรฆ่ำเขำก่อนหน้ำนี้จริง ๆ ควำมลับที่ซ่อนอยู่ของเจ้ำอำจถูกส่งไปบินออกจำกศำลำหงส์เพลิง”“ข้ำรู้”เฟิงหยูเองพยักหน้ำ “ส ำหรับผู้ปกครองที่จะโจมตีองครักษ์เงำ ช่ำงเป็นโอกำสดีเสียนี่กระไร”“ฮ่ำๆๆ! ” ในที่สุดผู้ปกครองของ
