วยกำรยกดำบเหล็กของนำงเจตนำฆ่ำที่นำงเปล่งออกมำนั้นไม่แตกต่ำงจำกซวนเทียนหมิงมำกนัก องค์ชำยเหลียนคร ่ำครวญว่ำไม่มีกำรสูญเสียที่ทั้งสองอยู่ด้วยกัน เพรำะพวกเขำจะสำมำรถเห็นใครบำงคนที่คล้ำยกันกับตัวเองเขำกระทืบเท้ำของเขำแล้วตะโกนออกมำ “ช้ำก่อน ! ” จำกนั้นเขำก็รีบไปข้ำงหน้ำเพื่อหยุดเฟิงหยูเองเมื่อนำงหยุดเฟิงหยูเองตบหน้ำผำกนำงก่อนที่เขำจะพูดอะไรอีก“ใช่ ! หำกเจ้ำไม่เตือนข้ำ ข้ำจะลืมไปแล้ว”องค์ชำยเหลียนคิดว่ำนำงจ ำได้ว่ำซวนเทียนหมิงได้ไปด ำเนินกำรค้นหำและช่วยเหลือหลังจำกจับสมำชิกของตระกูลเฟิงในขณะนี้พวกเขำไม่ได้อยู่ด้วยกัน ในที่สุดนำงก็จ ำได้ว่ำนำงไม่สำมำรถวิ่งเข้ำสู่สถำนกำรณ์อันตรำยเพียงล ำพังและควรรอสำมีของนำง ใครจะรู้ว่ำเฟิงหยูเองหันหลังกลับและรีบไปหำสมำชิกของรำชวงศ์ ขณะเดินไปข้ำงหน้ำนำงกล่ำวว่ำ “ข้ำจะล้ำงแค้นให้กับน้องชำยของข้ำโดยใช้คนเหล่ำนี้ทั้งหมด มำเลย มำ ข้ำจะตัดนิ้วทั้งหมดของพวกเจ้ำ จำกนั้นไม่ว่ำพวกเจ้ำจะมีชีวิตอยู่ หรือตำยก็จะถูกปล่อยให้อยู่ในกำรตัดสินใจของเขำ”สมำชิกของตระกูลเฟิงตกใจกลัวอย่ำงยิ่งเมื่อได้ยินสิ่งที่เฟิงหยูเองพูดคนที่รอดชีวิตจำกสงครำมครั้งใหญ่จำกคนรุ่นก่อนไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชำที่เชื่อถือได้ในปัจจุบัน ? พวกเขำคุ้นเคยกับชีวิตที่หรูหรำ พวกเขำคุ้นเคยกับกำรท ำท่ำทำงหยิ่งยโส หิมะถล่มในเฉียนโจวครั้งแรกส่งผลให้พวกเขำสูญเสียบ้ำนของพวกเขำ แต่ทันทีหลังจำกนี้กองทัพของรำชวงศ์ต้ำ
