ใจด้วยสีหน้ำเศร้ำ “เฉียนโจวล่มสลำย แต่ข้ำสงสัยว่ำใครจะเป็นคนสุดท้ำยที่ข้ำพบ”ในเวลำนี้องค์ชำยเหลียนยืนอยู่ที่ทำงเข้ำของพระรำชวังในขณะที่ถือดำบที่เขำน ำมำจำกทหำรด้วยควำมแข็งแกร่งอย่ำงมำกท ำให้เขำสำมำรถยึดดำบให้นิ่งได้ ในตอนแรกเขำตำมหลังเฟิงหยูเอง หลังจำกเฟิงหยูเองเสร็จสิ้นกำรตัดนิ้วมือ เขำจะตัดหัวของพวกเขำ โดยไม่สนใจว่ำองค์ชำยเหลียนไม่สำมำรถท ำสิ่งอื่น ๆ ได้ เขำก็ท ำได้ดีเท่ำกับเฟิงหยูเองเมื่อต้องแก้แค้น เขำไม่เมตตำแน่นอน มันเป็นเพียงแค่ว่ำเขำมีก ำลังจ ำกัด มีหลำยครั้งที่เขำไม่สำมำรถตัดได้ในครั้งเดียว และต้องให้ทหำรช่วย โดยสรุปหลังจำกบุคคลที่ถูกประหำรชีวิต เขำเงยหน้ำขึ้นและพบว่ำเฟิงหยูเองพุ่งเข้ำไปในพระรำชวังแล้วและอยู่ค่อนข้ำงไกล“เฮ้!เฮ้! เจ้ำ รอก่อน ! ” เขำรีบไล่ล่ำอย่ำงรวดเร็ว ดำบท ำหน้ำที่ของตนเสร็จแล้ว และถูกโยนไปด้ำนข้ำง ขณะที่เขำไล่ตำมเฟิงหยูเองเฟิงหยูเองขยับตัวอย่ำงรวดเร็วรำวกับว่ำนำงใช้พลังภำยในและไปที่พระรำชวังของฮ่องเต้สิ่งนี้ท ำให้องค์ชำยเหลียนไปที่ประตูแห่งควำมตำยจำกกำรไล่ตำมนำง ในท้ำยที่สุดมันคือบำนซูที่ไม่สำมำรถทนดูและลงมือช่วยเขำ จำกนั้นเขำพำอีกฝ่ำยไปที่เฟิงหยูเององค์ชำยเหลียนพูดอย่ำงรวดเร็ว“รอคนของเจ้ำก่อน เจ้ำไม่สำมำรถไปคนเดียวได้ ต้องน ำคนอื่นไปด้วย เจ้ำสำมำรถเอำชนะเขำด้วยจ ำนวน”เฟิงหยูเองไม่พูดนำงรำยล้อมไปด้วยรัศมีแห่งควำมโกรธเกรี้ยวควำมเกลียดชังที่นำงมีต่อรำชวงศ์
