ู้อื่นโดยที่คนอื่นไม่ต้องต่อสู้หรือไม่ ? ใครสอนเจ้ำเรื่องตรรกะที่บิดเบี้ยวนี้”ขณะที่นำงพูดแส้ก็สะบัดอีกครั้งเลือดจ ำนวนมำกปรำกฏตัวต่อหน้ำบุคคลนั้น และใบหน้ำของบุคคลนั้นเริ่มซีดจำงจำกควำมเจ็บปวด“รำชวงศ์ของเฉียนโจวตัดนิ้วน้องชำยของข้ำหนึ่งนิ้วข้ำจะตัดนิ้วทั้งหมดของพวกเจ้ำเพื่อให้เขำเห็น มันจะท ำหน้ำที่เป็นบทเรียนให้เขำนับจำกนี้เป็นต้นไปจะไม่มีควำมเมตตำ”ด้วยค ำที่พูดแส้ถูกทิ้งไปและดำบทหำรยกขึ้น เริ่มต้นจำกคนแรกนำงตัดนิ้วทั้งสิบออกจำกสมำชิกของรำชวงศ์เฉียนโจว เมื่อนิ้วมือทั้งหมดถูกตัดออก เลือดสีแดงย้อมในเฉียนโจวอย่ำงรวดเร็วเมื่อเจอกับสิ่งนี้จำวเหลียนเริ่มหัวเรำะ ควำมเกลียดชังที่เขำฝังไว้ในใจมำนำนหลำยปีก็ได้รับกำรปล่อยตัว ทุกครั้งที่เฟิงหยูเองตัดนิ้วหัวใจของเขำก็สูงขึ้นด้วยควำมดีใจ เสียงหัวเรำะของเขำดังก้องไปทั่วพระรำชวังของเฉียนโจว และสะท้อนซำกปรักหักพังมำเป็นเวลำนำนมีพระรำชวังฮ่องเต้จ ำนวนมำกที่ไม่พังทลำยลงแม้กระนั้นส่วนใหญ่ไม่มีใครอยู่ มีเพียงคนเดียวเท่ำนั้นที่ยังคงอยู่บนชั้นสูงสุดของศำลำหงส์เพลิง คนผู้นี้สวมเสื้อคลุมฮ่องเต้และสวมมงกุฎบนหัวของเขำ แม้ว่ำเสื้อคลุมของฮ่องเต้จะดูโทรมเล็กน้อยหลังจำกหิมะถล่ม แต่ก็ยังมีรูปลักษณ์ที่ทรงพลังอยู่เล็กน้อยบุคคลนี้มีรูปร่ำงหน้ำตำของบัณฑิตแต่ถ้ำใครดูอย่ำงรอบคอบอำจพบพลังที่ซ่อนเร้น“เฟิงจำวเหลียนข้ำไม่ได้ฆ่ำเจ้ำในตอนนั้นมันเป็นควำมผิดของข้ำ” เขำถอนหำย
