? ”องค์ชำยเหลียนพยักหน้ำเล็กน้อยด้วยท่ำทำงโล่งอกบนใบหน้ำของเขำแม่ทัพเหอไม่ได้พูดอะไรอีกแล้วหันไปหำเฟิงหยูเองอย่ำงรวดเร็วเช่นเดียวกับทหำรองครักษ์ก่อนหน้ำนี้ เขำได้ค ำนับเฟิงหยูเองถึง 3 ครั้งและพูดเสียงดัง “ชื่อของผู้ใต้บังคับบัญชำนี้คือเหอเทียน ตั้งแต่วันนี้ข้ำจะเชื่อฟังค ำสั่งขององค์หญิงจี่อัน และจะมอบกองทหำรไว้ภำยใต้กำรบัญชำกำรของท่ำนขอรับ!”องค์ชำยเหลียนมอบป้ำยค ำสั่งให้เฟิงหยูเอง“ดูแลมัน มันท ำจำกน ้ำแข็งพันปี มันจะไม่ละลำยแม้แต่ในที่ร้อน”เฟิงหยูเองมองไปที่ซวนเทียนหมิงควำมตั้งใจของนำงคือ : เรำต้องกำรมันหรือไม่ ?ซวนเทียนหมิงอ้ำมือออก“นี่เป็นผลของกำรท ำงำนหนักของเจ้ำแน่นอนเรำต้องกำรมัน”นำงพยักหน้ำรับแผ่นป้ำยจำกมือขององค์ชำยเหลียนเมื่อน ้ำแข็งอำยุหนึ่งพันปีแตะผิวของนำง ควำมเย็นก็เจำะผิวหนังของนำง นำงสั่นและขว้ำงไปที่ซวนเทียนหมิงว่ำ“ข้ำไม่ต้องกำรมัน ข้ำมอบให้เจ้ำ”ซวนเทียนหมิงยิ้มอย่ำงหงุดหงิด“ข้ำบอกเจ้ำตลอดเวลำในกำรฝึกฝนตัวเองอย่ำงถูกต้อง แต่เจ้ำปฏิเสธที่จะฟัง” เขำถือมันไว้ในมือของเขำ แต่มีควำมรู้สึกไม่สบำยเล็กน้อยองค์ชำยเหลียนหัวเรำะน ้ำแข็งที่แช่แข็งหัวใจของเขำมำนำนหลำยปีได้รับกำรแก้ไข ควำมรู้สึกนั้นเหมือนอย่ำงแท้จริงเมื่อเขำได้รับอิสระจำกที่มืดนั้น เขำรู้สึกรำวกับว่ำโลกกว้ำงขึ้นทันที ในอดีตเขำถูกขังอยู่ในควำมเศร้ำโศกเฉียนโจว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ำควำมสว่ำงจะส่องผ่ำนท ำให้เขำมีควำมหว
