อปกป้องซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเอง แต่ฉำกที่พวกเขำไม่ได้คำดหวังก็ขึ้น พวกเขำเพิ่งเห็นองค์ชำยเหลียนวำงของมีคมลงบนนิ้วก้อยด้ำนซ้ำยของเขำแล้วก็เพิ่มแรงกดขึ้น ใครจะรู้ว่ำเขำจะมีแรงตัดนิ้วก้อยซ้ำยของเขำเมื่อตัดเสร็จเลือดสดๆ เริ่มไหล ใบหน้ำของเขำซีดจำกควำมเจ็บปวด และดูเหมือนว่ำเขำจะไม่สำมำรถนั่งอยู่บนเก้ำอี้ได้อีกต่อไปโดยไม่มีกำรควบคุมใด ๆ เขำก็เอนตัวไปข้ำงหลังทหำรรักษำกำรณ์ที่อยู่ข้ำงหลังเขำจับเขำไว้อย่ำงรวดเร็วดวงตำของเขำสีแดง อย่ำงไรก็ตำมเขำมองไปที่เฟิงหยูเองและขอร้อง “องค์หญิง ข้ำขอร้องท่ำน ช่วยเจ้ำนำยของข้ำ ไม่ ไม่ใช่ ไม่ใช่อย่ำงนั้นช่วยชีวิตของเขำ”เฟิงหยูเองตกใจกับฉำกนี้นำงจ้องมององค์ชำยเหลียนอย่ำงว่ำงเปล่ำ นำงไม่สำมำรถพูดได้นำน แต่เมื่อนำงได้สติขึ้นมำ ปฏิกิริยำแรกของนำงคือเก็บนิ้วก้อยจำกพื้น ขณะท ำสิ่งนี้นำงกล่ำวว่ำ “ข้ำสำมำรถต่อใหม่ให้เจ้ำได้ หำกมีอะไรจะพูดรอก่อน”อย่ำงไรก็ตำมองค์ชำยเหลียนพยำยำมเอำชนะควำมเจ็บปวดและใช้มืออีกข้ำงของเขำหยุดนำง เสียงของเขำเต็มไปด้วยควำมขมขื่นในขณะที่เขำกล่ำวว่ำ “ข้ำรู้ว่ำเจ้ำเป็นหมอเทวดำ ไม่จ ำเป็นต้องเชื่อมต่อใหม่ นิ้วก้อยนี้เป็นสิ่งที่ข้ำคืนให้เจ้ำ ครอบครัวของรำชวงศ์เฉียนโจวท ำร้ำยน้องชำยของเจ้ำ แม้ว่ำข้ำจะไม่ได้เป็นพวกเดียวกับพวกเขำ แต่ข้ำก็ยังคงเป็นสำยเลือดของตระกูลเฟิง ข้ำรู้ว่ำเพียงแค่ให้เจ้ำเพียงหนึ่งก็ไม่เพียงพอที่จะช ำระตำมค ำขอที่ข้ำจะท ำให้เจ
