พื่อรับลมและลูกธนู เขาดูไร้กังวลและดูเหมือนว่าสมควรจะโดนตบ
แต่ในความเป็นจริง ผู้ชายคนนี้ก็ประหม่ามาก เพียงเพราะเขาไม่เคยเห็นหมูวิ่ง นั่นหมายความว่าเขาไม่เคยกินหมูเลยหรือ เฟิงหยูเองยิงธนูติดตาม เขาควรหลบหรือไม่ เขาจะหลบที่ไหน ทุกที่ที่เขาหลบเขาจะถูกไล่ล่า ตอนนี้เขาเพิ่งเล่นเดิมพัน ลูกธนูของเฟิงหยูเองไม่ได้กำหนดเป้าหมายที่สำคัญ และจะทำให้เขามีชีวิตอยู่
ลูกธนูยาวพุ่งสูงขึ้นไปในอากาศ มันดูช้า แต่จริง ๆ แล้วมันเร็วราวกับสายฟ้าผ่า มันเร็วมากจนทำให้ผู้คนรู้สึกหายใจไม่ออก องค์ชายเหลียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ และมองดูลูกธนูลอยไปที่หัวของเขา ทันใดนั้นเส้นผมทั้งหมดบนร่างของเขาก็ลุก เมื่อเติบโตขึ้นในโลกแห่งน ้าแข็ง และความเย็นนี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเย็น
หวือ !
ลูกธนูเร็วเฉี่ยวที่หนังศีรษะของเขา และกระจายผมยาวที่เขาผูกไว้ ลูกธนูเจาะเข้าไปในผนังด้านหลังอย่างแน่นหนา
ทหารองครักษ์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อสนับสนุนองค์ชายเหลียนถามอย่างเงียบ ๆ “องค์ชาย เป็นอย่างไรบ้างพะยะค่ะ”
องค์ชายเหลียนส่ายหัว แต่ก็ยังเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากของเขา เหงื่อได้กลายเป็นน ้าแข็งติดกับหน้าผากของเขา “อย่างที่ข้าพูด นางจะไม่ยิงใส่หัวขององค์ชายคนนี้ แต่เจ้าไม่เชื่อ” ในขณะที่พูดอย่างนี้เขาเริ่มโบกแขนเสื้อสีแดงกว้างและเรียกเสียงดัง “เสี่ยวหยา ! เมืองลั่วยินดีต้อนรับเจ้า ! ”
เขาใช้กำลังทั้งหมดของเข
