่าใครเป็นพราชายา ? ”
บ่าวรับใช้ไม่รู้ว่านางควรปลอบใจนางอย่างไร นางยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างไร้ประโยชน์ด้วยท่าทางที่ขมขื่น
เฟิงหยูเองต้องการไปพูดคุยกับหลี่เฉิง แม้กระนั้นในเวลานี้กลุ่มทหารก็วิ่งไป เมื่อมาถึงตรงหน้าพวกนาง พวกนางก็กล่าวว่า “องค์หญิง องค์ชายเก้าบอกให้ท่านรีบกลับขอรับ พรุ่งนี้เราจะมุ่งหน้าสู่เมืองลั่วขอรับ”
นางกลับมาที่ที่ทำการอย่างรวดเร็ว ซวนเทียนหมิงจัดระเบียบสิ่งของของตนเอง เฟิงหยูเองถามว่า “ทำไมพวกเราถึงออกไปเร็วแบบนี้ ? ”
ซวนเทียนหมิงมองดูนาง และกล่าวว่า “เมืองลั่วถูกปกป้องโดยองค์ชายเหลียน จากการวิเคราะห์ของเรา องค์ชายผู้มีเกียรติไม่ควรปกป้องเมืองที่สอง ตอนนี้เฉียนโจวผลักดันสิ่งต่าง ๆ ไปข้างหน้า เรากลัวว่ามีบางสิ่งที่ไม่สามารถแก้ไขได้เกิดขึ้นในเมืองหลวง”
กองทัพออกเดินทางอีกครั้งในเช้าวันรุ่งขึ้น เฟิงหยูเองขี่ม้าเคียงข้างซวนเทียนหมิงอีกครั้ง อย่างไรก็ตามพวกเขาสงสัยว่าพวกเขาควรต่อสู้เพื่อต่อสู้กับเมืองลั่วซึ่งได้รับการปกป้องโดยองค์ชายเหลียนหรือไม่
ในวันที่สามหลังจากที่กองทัพกำหนด ทีมสอดแนมที่ถูกล่วงหน้าไปก่อนมีรายงานว่าสภาพอากาศข้างหน้านั้นโหดร้ายยิ่งกว่าเดิม แต่ก็ยังสามารถเดินทัพได้
ห้าวันต่อมามองเห็นเมืองลั่วอยู่ลิบ ๆ
การป้องกันของเมืองนั้นไม่แตกต่างจากการป้องกันของเมืองบินบินมากนัก มันยังคงเป็นชั้นน ้าแข็งหนาปกคลุมผนัง และประตูดูเหมือนจะถูกปิดผนึกด้วยน ้าแข็ง แต่ทั้งหมด
