เฟิงหยูเองและพูดซ ้า ๆ ว่า “องค์หญิงโปรดระงับความโกรธของพระองค์ นี่คือฮูหยินของเจ้าหน้าที่ผู้นี้ นาง… ปกติแล้วนางจะไม่เป็นแบบนี้ มันเป็นเพียงที่เฉิงเอ๋อที่ล้มป่วยเมื่อสองปีก่อน และสิ่งนี้ทำให้ทั้งตระกูลต้องตกต ่าพะยะค่ะ”
เฟิงหยูเองมองไปที่ใต้เท้าและเข้าใจว่าเขากำลังพูดกับภรรยาของเขาเอง ลืมมันไปซะ…
“เจ้าหน้าที่ที่ซื่อสัตย์จะมีปัญหาในการดูแลครอบครัว นี่จะเป็นครั้งเดียวเท่านั้น สิ่งนี้ไม่ควรเป็นแบบอย่าง” เมื่อนางพูดแล้ว ใต้เท้าหวู่กับผู้หญิงคนนั้นก็ตะลึง
อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงไม่มีความตั้งใจที่จะให้ความสนใจ เขาแค่เทสุราให้เฟิงหยูเองเพียงจอกเล็ก ๆ แล้วกล่าวกับนางว่า “วันนี่หนาวมาก ดื่มเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น”
หลี่เฉิงดูฉากรักระหว่างสองคนและถอนหายใจ นางถอนหายใจซ ้าแล้วซ ้าเล่าว่า“เมื่อข้าเพิ่งแต่งงาน ข้าก็เหมือนกันกับองค์ชาย เมื่อเวลาผ่านไปมันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เขาจะกลายเป็นอื่น ข้าอิจฉาพวกเจ้าสองคนจริง ๆ ”
ใต้เท้าหวู่สั่งให้บ่าวรับใช้พาผู้หญิงคนนั้นออกไปแล้วถอนหายใจอีกครั้งเขาให้สัญญาณบ่าวรับใช้ที่ดูแลหลี่เฉิง และบ่าวรับใช้รับรู้อย่างรวดเร็วนางพูดกับหลี่เฉิงว่า “พราชายายังไม่เย็บเสื้อคลุมไม่เสร็จ องค์ชายจะเสด็จมาในอีกไม่กี่วัน มันจะดีกว่าถ้าเรากลับไปก่อนเพื่อเย็บให้เสร็จเจ้าค่ะ”
หลี่เฉิงก็ได้รับคำเตือนนี้ทันที “ใช่ ! ข้าเย็บเสื้อคลุมตัวนั้นมานานแล้วถ้าข้ายังทำไม่เสร็จ ตอนนี้ข้ากล