ไว้โดยองค์ชายไปให้ท่านพ่อดู ! ระวังด้วย หากเจ้าทำพวกมันเสียหาย ข้าจะตัดหัวของเจ้า”
ใบหน้าของใต้เท้าหวู่มืดลงขณะที่เขายืนอยู่ที่นั่นจ้องมองที่ทางเข้าอย่างไรก็ตามเมื่อเขาเห็นผู้ติดตามของนางเริ่มที่จะดำเนินการขนสิ่งต่าง ๆ เข้ามา เมื่อมองดี ๆ ของภายในลัง เขาเห็นว่าพวกมันเต็มไปด้วยหิมะและน ้าแข็ง การแสดงออกของเขาก็ยิ่งน่าเกลียด
เฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงก็มองหน้ากันอย่างสิ้นหวัง เป่ยจื่อรู้สึกงงงวยอย่างสมบูรณ์ เขาเฝ้าดูหญิงสาวในชุดสีแดงพร้อมหิมะในลังไม้และกล่าวว่า “องค์ชายเหลียนได้ยินว่าท่านพ่อประหยัดและไม่เคยกินผักมาก่อน ในลังนี้เป็นผักที่องค์ชายสั่งให้จัดส่งทันทีโดยม้าเร็ว ในอีกสักครู่ให้พ่อครัวเตรียมอาหารเพื่อให้ท่านพ่อได้ลิ้มรส”
เด็กสาวพูดด้วยสีหน้าเย่อหยิ่งบนใบหน้าของนาง ดูเหมือนจะไม่มีข้อสงสัยใด ๆ บนใบหน้าของนางว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นเมื่อนางชี้ไปที่ลังหิมะ และบอกว่าพวกมันเป็นผัก มงกุฎหงส์เกิดเสียงที่คมชัดซึ่งให้ฉากหลังที่สวยงามเพื่อทำให้นางดูสวยงามยิ่งขึ้น
ใต้เท้าหวู่ยกมือขึ้นแล้วเช็ดหน้า จากนั้นเขาก็ตบเบา ๆ ที่หลังมือเด็กสาวแล้วกล่าวว่า “ข้าเข้าใจความรู้สึกของพวกเจ้าสองคน… เราจะยอมรับมัน เจ้าควรกลับไป ! ”
“กลับหรือ ? ” เด็กสาวเปล่งเสียงของนางออกมาเล็กน้อย “ทำไมข้าต้องกลับไป ? ท่านพ่อเริ่มเลอะเลือนเมื่ออายุมากหรือ ? ลูกสาวพากันวิ่งจากเมืองหลวงมาหาท่านพ่อที่นี่ ข้าเดินทางตลอดทั้งเ
