อมือ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังคุยกันตามปกติอย่างไรก็ตามนางแอบตรวจดูชีพจรของอีกฝ่าย แต่นางก็ไม่พบอะไรเกินปกติ
พวกเขามาถึงห้องโถงดอกไม้น ้าแข็งเร็วมาก กลุ่มนั่งลงตามคำร้องขอของหลี่เฉิง เนื่องจากหลี่เฉิงนั่งข้างเฟิงหยูเองขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเล็กน้อย
ใต้เท้าหวู่เตือนนางว่า “หลี่เฉิงนั่งห่างอีกหน่อย เจ้าอย่านั่งใกล้องค์หญิงมากเกินไป”
“ไม่” หลี่เฉิงส่ายหัวของนางอย่างจริงจัง จากนั้นก็บอกใต้เท้าหวู่ “กลิ่นกายขององค์หญิงหอมมาก มันเหมือนกลิ่นจากองค์ชายเหลียน ข้าชอบกลิ่นนี้”
“หุบปาก ! ” ใต้เท้าหวู่โกรธและเขาก็กลัว องค์ชายเก้านี้ยังคงนั่งอยู่ที่นี่แต่นางบอกว่าชายาของเขามีกลิ่นเหมือนชายอีกคน นี่ไม่ใช่การหาที่ตายหรือ ! เขาพยายามหยุดหลี่เฉิงอย่างรวดเร็ว “มานั่งข้างข้า”
ใบหน้าของหลี่เฉิงกลายเป็นดื้อดึง ขณะที่นางส่ายหัว “ไม่”
เฟิงหยูเองไม่ได้คิดอะไร จับมือหลี่เฉิง นางพูดกับใต้เท้าหวู่ “ถ้านางชอบก็ปล่อยให้นางนั่งที่นี่” นางถามหลี่เฉิง “เจ้าบอกว่าข้ามีกลิ่นเหมือนองค์ชายเหลียนหรือ ? นั่นคือกลิ่นอะไร ? ”
หลี่เฉิงไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “มันเป็นกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ มันมาจากกระดูกสัตว์จากทางเหนือ หลังจากแช่สมุนไพร36 ชนิดเป็นเวลา 49 วัน กระดูกจะถูกทำให้แห้งแล้วบดเป็นผงก่อนนำไปวางในกระถางธูป กลิ่นสุดท้ายเป็นเช่นนั้น”
เฟิงหยูเองสนใจหลี่เฉิงมาก ไม่ยากที่จะเห็นว่ามีปัญหาบางอย่างกับจิตใจของหญิงสาว พราชายาเ