เมื่อเฟิงหยูเองกลับมาที่ห้องโถงอีกครั้งไม่มีใครพูดถึงทะเลสาบสี่สีอีกต่อไป หลู่ซางพยักหน้าขอโทษเฟิงหยูเอง และซวนเทียนหมิงใช้ความคิดริเริ่มในการเปลี่ยนหัวข้อกล่าวกับหลู่ซาง “เจ้าชายคนนี้ได้แต่งตั้งอดีตนายอำเภอของกวนโจว, จาวเทียนฉีเป็นผู้นำของภาคเหนือข้าหวังว่าลุงหลู่สามารถทำงานกับเขาได้ ภาคเหนือถูกทิ้งให้อยู่ในสภาพที่ไม่ดีเพราะตวนมู่อันกัว ภาคเหนือต้องได้รับการแก้ไขที่เหมาะสม”
หลู่ซางพยักหน้า “องค์ชายโปรดอย่ากังวล เจ้าหน้าที่ผู้นี้เข้าใจเรื่องนี้จากอายุของข้า ข้าคงทำสิ่งนี้ได้อีกไม่กี่ปี มณฑลภาคเหนือนี้ต้องการผู้นำที่อายุน้อยที่ยังคงอยู่ในอำนาจเป็นเวลานาน จาวเทียนฉีนั้นถือได้ว่าเป็นขุนนางที่ดี แม้ว่าเขาจะถูกควบคุมโดยตวนมู่อันกัวตลอดเวลาแต่เขาก็ไม่ได้กระทำการทารุณใด ๆ ข้าไปกวนโจวสองสามครั้ง และพลเมืองของกวนโจวเคารพเขาเป็นอย่างมาก”
ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า “ข้านี้ก็กำลังคิดแบบนี้เช่นกัน เดิมทีข้าต้องการให้ท่านลุงหลู่จัดการเรื่องนี้ อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าภาคเหนือจะประกอบด้วยสามมณฑล แต่กวนโจวและซงโจวก็แยกออกมาจากเจียงโจวโดยป่าที่น่ากลัว สำหรับท่านที่จะเดินทางไปมานั้นจะไม่สะดวกอย่างแท้จริง หากท่านใช้ความพยายามทั้งหมดของท่านในด้านนั้น ข้ากลัวว่าเรื่องราวของเจียงโจวจะถูกทิ้งไว้โดยไม่มีใครดูแล นอกจากนี้ท่านลุงหลู่ เจียงโจวยังเป็นพรมแดน ถ้าท่านไม่จับตาดูชายแดนนี้ เสด็จพ่อคงรู้สึกไม่สบายพระทัย”
หลู
