แดนของเจียงโจว ข้าสงสัยว่าท่านลุงหลู่รู้เรื่องของเขาหรือไม่ ? ”หลู่ชางกล่าวว่า “ตวนมู่อันกัวจำเป็นต้องมาที่เจียงโจวนับครั้งไม่ถ้วนในแต่ละปี เขาผ่านเจียงโจวไปถึงเฉียนโจว เรื่องนี้ยังคงดำเนินต่อไปไม่กี่ทศวรรษ ข้าใช้เวลาทุกวันพยายามส่งรายงานไปยังเมืองหลวง แต่ภาคเหนือเป็นของตระกูลตวนของเขา พวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้ แต่เก่งในการสกัดกั้นรายงาน มีการดักจับรายงานไม่น้อยกว่า 100 ฉบับ ถ้าไม่ใช่เพราะข้ารับใช้ในกองทัพเคียงข้างฮ่องเต้เมื่อหลายปีก่อน บางทีตวนมู่อันกัวจะไม่ยอมให้ข้ามีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้” หลู่ชางส่ายหัวอย่างขมขื่น ดูเหมือนว่าเขาจะรำลึกถึงสมัยนั้น น่าเสียดายที่สิ่งเหล่านี้เป็นประสบการณ์ในอดีต เยาวชนของเขาหายไป และสภาพแวดล้อมก็เปลี่ยนไปเช่นกัน“จากเจียงโจวถึงเฉียนโจว เมืองแรกมีทะเลสาบสี่สี นั่นคือสิ่งหนึ่งที่ได้รับการดูแลโดยราชวงศ์ของเฉียนโจว เป็นสถานที่ที่อุทิศให้กับการเลี้ยงปลา” หลู่ชางเล่าต่อไปเกี่ยวกับสถานการณ์ในภาคเหนือว่า “ปลาในทะเลสาบสี่สีนั้นอร่อยมาก น่าเสียดายที่หลายปีที่ผ่านมาข้ายังไม่กล้าที่จะกิน เห็นได้ชัดว่าปลาเหล่านี้เติบโตขึ้นโดยการให้อาหารซึ่งเป็นเนื้อของคนตาย เฉียนโจวโยนศพในทะเลสาบนั้นเพื่อการเลี้ยงปลาเหล่านั้น”เฟิงหยูเองทำหน้าเหยเก ท้องของนางเหมือนทะเลปั่นป่วน นางปิดปากแล้ววิ่งออกไปข้างนอก ก่อนที่นางจะเดินได้หลายก้าว นางก็เริ่มอาเจียน ทุกสิ่งที่นางกินไประหว่างทาง
