จากนั้นเขาก็ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและพยายามปลอบใจเขาอย่างมาก “ฝ่าบาทอย่าเป็นอย่างนี้เลย ข้ารู้ว่าท่านกำลังคิดอะไรอยู่ แม้ว่าพราชายาหยุนจะไม่สามารถอยู่เคียงข้างท่าน แต่นางก็เล่นพิณในตำหนักศศิเหมันต์ในคืนก่อนวันปีใหม่ ครึ่งหนึ่งของพระราชวังได้ยิน ซึ่งถือได้ว่าเป็นสิ่งที่มาพร้อมกับฝ่าบาทในปีใหม่พะยะค่ะ”“เล่นพิณหรือ ? หืมม ! ” ฮ่องเต้ก็เย้ยหยันตัวเองแล้วกล่าวว่า “ก็ดีเช่นกัน ไม่ว่าในกรณีใดเสียงพิณที่ได้ยินในปีนี้แตกต่างจากปีก่อนๆ โดยสิ้นเชิง ฮ่า ๆ พราชายาหยุนที่รักของข้าอยู่ในพระราชวังจริงๆ แต่ทำไมข้าถึงรู้สึกว่านางไม่ได้อยู่ในพระราชวังเลย ? ”จิตใจของจางหยวนสั่นเทา แต่เขาปากแข็งรีบเอ่ยหักล้างมันทันที “ถ้านางไม่อยู่ในพระราชวัง นางจะไปที่ไหนพะยะค่ะ ? ฝ่าบาทคิดว่านี่เป็นเรือนของคนธรรมดาสามัญที่สามารถจากไปได้อย่างง่ายดายหรือพะยะค่ะ”ฮ่องเต้คิดและรู้สึกเช่นเดียวกัน เขาจึงโบกมือและถอนหายใจจางหยวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่หวังในใจว่าพราชายาหยุนจะกลับมาอย่างรวดเร็ว หากมีการเปิดเผยเรื่องนี้แล้วฮ่องเต้เผาพระราชวังทั้งหมดจะถือว่าไม่สำคัญ หากเขาย่องออกมาเหมือนที่นางทำ สิ่งต่าง ๆ จะหลุดมือไปจริง ๆ ! เขาแค่หวังว่าตะวันออกจะไม่เหมาะสำหรับคนที่จะอยู่ข้างในพระราชวังฮ่องเต้ พราชายาหยุน ถ้าเจ้าไม่พอใจกับสถานการณ์ที่นั่นก็กลับมา !น่าเสียดายที่สิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามที่ผู้คนต้องการ ชายแดนตะวันออกของราชวงศ
