ามารถทนต่อความทุกข์ทรมานได้ พวกเขาถึงแก่กรรมเร็วมากการประกาศซํ้าแล้วซํ้าอีกในเมืองเป็น 5 วัน จากการกระทำครั้งนี้ทหารของราชวงศ์ต้าชุนชื่นชมองค์หญิงอีกครั้งในเวลานี้เฟิงหยูเองเดินผ่านถนนของเมืองกวนโจวกับซวนเทียนหมิงอย่างช้า ๆ คนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีม่วงยาว และอีกคนสวมเสื้อหนาวสีเขียวอ่อน คนหนึ่งมีหน้ากากทองคำปิดหน้าของเขา และอีกคนหนึ่งดูขี้เล่น คางเล็ก ๆ ของนางสูงขึ้นมากด้านหลังของทั้งสองคือบานซูและเป่ยจื่อที่ตามมาอย่างเงียบ ๆ เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองไม่สนใจเกี่ยวกับสายตาของบ่าวรับใช้ เมื่อนางเอื้อมมือจับแขนของซวนเทียนหมิง บานซูยิ้มและพูดพึมพำ “นางไม่มีความยับยั้งชั่งใจใด ๆ”เป่ยจื่อเตือนเขาอย่างรวดเร็วว่า “พูดเบา ๆ ถ้านางได้ยินเจ้าจะมีปัญหา”บานซูตะโกน “นางรู้วิธีรังแกพวกเราเท่านั้น ทำไมเราไม่เคยเห็นนางรังแกองค์ชาย ? ”เช่นเดียวกับที่พวกเขาพูด คนสองคนข้างหน้าที่กำลังเดินทันใดนั้นก็เปลี่ยน ใครจะรู้ว่ามีอะไรผิดปกติกับเฟิงหยูเอง ขณะที่นางปล่อยมือและหลบไปข้างหลังซวนเทียนหมิงทันที กระโดนขึ้นหลังของเขาทันที !เป่ยจื่อและบานซูตกใจไปชั่วครู่ นางบรรลุเป้าหมายในการปีนขึ้นสู่หลังของเขาแล้ว และซวนเทียนหมิงยอมรับชะตากรรมของเขาแล้วแบกนางไว้บนหลังของเขา บางครั้งเขาก็จะทำให้นางขยับขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่านางจะหนักนิดหน่อยเป่ยจื่อกล่าวว่า “มีอยู่แล้ว องค์ชายก็ถูกรังแกด้วยเช่นกัน”บานซูพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก
