าแล้ว”คนข้างในหยุดชั่วครู่ก่อนพูด เสียงไม่ดัง มันเป็นของเป่ยฟูหรงแต่ฟังดูค่อนข้างอ่อนแอ “อาเอง ข้าง่วงนอนมาก ให้ข้านอนหลับซักพักก่อน เราค่อยคุยกันทีหลังก็ได้ ! ”เฟิงหยูเองขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วตัดสินใจทันที “ไม่เป็นไร หลังจากเดินทางมานาน เจ้าคงจะเหนื่อย เราจะกินอาหารเช้าพรุ่งนี้ด้วยกัน” หลังจากพูดอย่างนี้นางก็หันหลังแล้วเดินออกไปวังซวนและหวงซวนเดินตามหลังนาง หวงซวนวิตกกังวลถามอย่างรวดเร็ว “คุณหนูวางแผนอะไรไว้เจ้าคะ ? ”เฟิงหยูเองคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ถ้านางเชื่อฟังอยู่ในห้องของนางมันก็ดี ทั้งสองวิธีเราสามารถพูดคุยเมื่อเราพบกันในตอนเช้า ใช่แล้ว” นางถามทั้งสอง “องค์ชายสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเป่ยฟูหรงหรือไม่”วังซวนพยักหน้ากล่าวว่า “คุณหนูไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ องค์ชายกลับมาเมื่อข้าไปตามหาคุณหนูสาม และลงเอยด้วยการพาคุณหนูตระกูลเป่ยมาแทนก็มีปัญหาอยู่แล้ว องค์ชายก็มีความคิดเช่นเดียวกับคุณหนู แค่รอดูว่านางทำอะไร การสังเกตอย่างเงียบ ๆเป็นเรื่องดีเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองกลับไปที่ห้องด้านในสุดของลาน ในขณะที่คาดเดาเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของเป่ยฟูหรงในเวลานี้ เป่ยฟูหรงประคองตัวเองขึ้นมาและลุกขึ้นนั่งบนเตียงเด็กหญิงที่มีสุขภาพแข็งแรงเมื่อก่อนดูเหมือนจะมีอายุมากขึ้นหลายสิบปีหลังจากนั้นเพียงไม่กี่เดือน ผมของนางลีบและสีเหลืองและใบหน้าของนางไม่มีสี แม้แต่ริมฝีปากของนางก็ขาวซีดเหมือนนํ้าแข็ง และหิมะจากทา
