ที่นางอยู่ในเมืองหลวง ยายที่ดูแลนางมาหลายปีก็เป็นแบบนี้เช่นกัน นางเซไปมาในขณะที่เดินน่องของนางสั่น เมื่อนางพูดมันฟังดูเหมือนอากาศแทบจะไม่ออกมาเลย เมื่อดื่มนํ้านางก็จะเป็นไอ บิดาของนางบอกว่าต้องไม่ส่งบ่าวรับใช้เพียงเพราะอายุมากเท่านั้น ไม่ว่าในกรณีใดนี่เป็นครอบครัว และพวกเขาจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้ในปีสุดท้ายแต่ตอนนี้นางงมีชีวิตอยู่ในวาระสุดท้ายของนาง ใช่ ฟัน นางสูญเสียฟันจำนวนหนึ่ง นางเหลือฟันหน้าเพียงซี่เดียวเท่านั้น นางไม่กล้าอ้าปากพูดเพราะกลัวว่าจะมีใครเห็นเป่ยฟูหรงมีสีหน้าขมขื่น ไม่หลงเหลือสภาพของคุณหนูจากตระกูลใหญ่ สมัยนั้นเล่นกับเฟิงหยูเอง ซวนเทียนเก้อ และคนอื่น ๆ ในเมืองหลวง รู้สึกว่าเป็นเวลาที่แตกต่าง มันให้ความรู้สึกราวกับว่ามันเกิดขึ้นในชีวิตก่อนหน้านี้ สำหรับชีวิตปัจจุบันของนาง มันกำลังจะสิ้นสุดลงนางลุกขึ้นยืนและต้องการกลับไปที่เตียงของนางเพื่อนอน ในเวลานี้นางได้ยินเสียงคนมาเคาะประตูนางอีกครั้ง ทันทีหลังจากนี้เสียงที่นางหวังว่าจะได้ยิน แต่ก็ได้ยินเสียงกล่าวว่า “เฮ้ ! ! เสี่ยวเป่ย เจ้าไม่ออกมาทานอาหารเย็น เจ้าวางแผนจะอดอาหารตายหรือ ? ”
