นสิ่งนี้ หนังศีรษะของเขาก็เริ่มชาตามที่ซวนเทียนหมิงพูดกับเขาว่า “ในขณะที่เจ้าอยู่ที่นั่น ให้นำศพของมู่ชงกลับไปหาบิดาของเขา แค่บอกเขาว่าชายาขององค์ชายผู้นี้ไม่มีเหตุผลอะไรเลย เมื่อมาภาคเหนือเป็นครั้งแรก มันก็ใกล้จะถึงวันเกิดของท่านผู้นำ แต่นางไม่มีของขวัญอะไรเลย การแสดงดอกไม้ไฟเล็ก ๆ นั้นเล็กน้อยเกินไป เจ้าก็รู้ผู้หญิงขี้เหนียวอยู่เสมอ ข้าหวังว่าท่านผู้นำจะไม่ทำผิด ตอนนี้องค์ชายมาถึงแล้วอยากให้ของขวัญชิ้นนี้เพิ่ม ข้าสงสัยว่าชีวิตของบุตรชายคนโตของเขานั้นเพียงพอหรือไม่ ไปได้ และช่วยองค์ชายผู้นี้สอบถามด้วย ถ้าเขาบอกว่าไม่พอ องค์ชายผู้นี้จะฆ่าเขาอีกสองสามคน”หลังจากชายมีเคราและอีกคนหนึ่งได้ยินคำพูดเหล่านี้ พวกเขาก็ไม่สามารถยืนได้อีกต่อไป ขาของพวกเขาอ่อนแรง พวกเขาล้มลงกับพื้น ชายมีเคราขอร้อง “องค์ชาย ข้าขอให้องค์ชายช่วยข้าด้วยพะยะค่ะ เราถูกบังคับ ! ข้าไม่กล้าพูดในสิ่งเหล่านี้ ข้าไม่กล้าพูดพะยะค่ะ ! ”ซวนเทียนหมิงไม่ได้พูดอะไรและเตะตรงหน้าอกเขา แรงที่อยู่เบื้องหลังการเตะนี้ไม่เล็ก ทำให้ชายมีเคราลอยไปในชั้นวางอาวุธที่ด้านข้างสนาม ในเวลาเดียวกันกับที่เตะคนผู้นี้ออกไป เฟิงหยูเองก็ไม่ได้ออกกำลังกาย นางยังยกเท้าของนางและเตะไปที่อีกคนหนึ่งส่งเขาไปในทิศทางเดียวกัน ทั้งสองทรุดตัวลงนั่งกองกับชายมีเครากระอักเลือดออกมาซวนเทียนหมิงเพิกเฉยต่อทั้งสอง เขาหันไปหาเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ เขา “ชายารัก เจ้าเจ็
