ามนางกลับไปที่บ้านของนางจากร้านขายยาหลังจากที่เสี่ยวหยาเข้ามาในบ้านของตระกูลฟู่แล้ว ทั้งสองก็ตระหนักว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
อย่างไรก็ตามเสี่ยวหยาไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งนี้
ความโชคร้ายคลี่คลายในคืนนั้น ก่อนที่หายนะจะมาถึง เสี่ยวหยากำลังพูดกับเจียงชีเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูคล้ายกับนางมารดาและบุตรสาวยังคงวิเคราะห์ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนแบบไหน ในเวลานี้ประตูหลักของบ้านตระกูลฟู่ถูกเปิดออก และผู้คนนับไม่ถ้วนเข้ามาถือคบเพลิง ดาบ และหอก
ในครั้งนี้ตวนมู่อันกัวเดินทางมาด้วยตัวเอง เมื่อผู้คุมนำเสี่ยวหยามาให้เขา ตวนมู่อันกัวได้เข้าใจสถานการณ์ในทันที เขาโบกมือของเขาและออกคำสั่ง “ไปที่ทำการ ! ตามหาองค์หญิงจี่อัน ! ”
คำว่าองค์หญิงจี่อันสร้างความหวาดกลัวแก่ผู้คนในตระกูลฟู่ พวกเขาไม่คิดว่าเด็กผู้หญิงที่เหมือนเสี่ยวหยาจะมีภูมิหลังที่สูงส่ง แต่ในเวลาเดียวกันพวกเขายังเข้าใจด้วยว่าหายนะครั้งนี้ตระกูลจะต้องล่มสลายมันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
อย่างไรก็ตามเมื่อเจียงชีถามตวนมู่อันกัวว่าจะจัดการกับตระกูลฟู่อย่างไร ตวนมู่อันกัวบอกนางว่า “ส่งไปยังพระราชวังฤดูหนาวและกักขังไว้อย่างลับ ๆ ”
ในสถานที่ทำงานของเฉียนโจว เฟิงหยูเองนั่งอยู่ข้างเตียงขององค์ชายเหลียน หัวของนางพับจากความง่วงนอน องค์ชายเหลียนนั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงและเริ่มพูดคุยกันอย่างเต็มที่ “ข้าคิดถึงเรื่องนี้เมื่อวานนี้ แม้ว่าเรื่องผีจะน
