่ากลัว แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ยินอะไรเลย นั่นคือเหตุผลที่เสี่ยวหยาจะเล่าเรื่องผีสองสามเรื่องให้ข้าฟังในวันนี้ ! ”
เฟิงหยูเองจ้องไปที่นางแล้วพูดอย่างเย็นชา “ผมขององค์ชายยุ่งเหยิงริมฝีปากของพระองค์เป็นสีแดง พระองค์มีถุงดำอยู่ใต้ตา และการจ้องมองของพระองค์ว่างเปล่า พระองค์เองก็ดูเหมือนภูตผี พระองค์อยากฟังจริง ๆ หรือเพคะ”
องค์ชายเหลียนยกมือขึ้นและรู้สึกว่าใบหน้าของนางยิ้ม “นี่เป็นผลของการนอนไม่เพียงพอเมื่อวานนี้หรือไม่ ! ข้าได้ต่อสู้กับตัวเองตลอดเวลานี้ข้าวิเคราะห์ว่าข้าสามารถจัดการเรื่องผีได้หรือไม่ ฮ่า ๆ แล้วเจ้าใช้ข้าสร้างเรื่องผีได้ยังไง ข้าควรจะเป็นผีที่มีชีวิตยืนยาวหรือผีหัวขาด หรือเป็นผีที่ไม่ใช่ทั้งชายและหญิง หากสิ่งเหล่านั้นยังคงไม่ดี วิญญาณของหมาจิ้งจอกจะเปลี่ยนไปอย่างไร ? เจ้าทำเรื่องเกี่ยวกับผีที่สวยงามได้หรือไม่ โดยอิงจากความงามของข้า”
ปัง !
ขณะที่ทั้งสองพูดกัน ประตูก็เปิดออกโดยใครบางคนจากภายนอกรูปร่างในชุดดำเข้ามาแล้วจับมือของเฟิงหยูเอง “ไปกับข้าขอรับ”
นางรับรู้ว่าบุคคลนี้คือบานซู ดังนั้นนางจึงไม่รู้สึกสับสน แต่องค์ชายเหลียนก็แตกต่างกัน ! นางไม่รู้จักบานซู ! เมื่อเขาเข้ามา นางก็กระโดดขึ้นไปบนเตียง ในการแสดงออกของนางนั้นมีความกลัวไม่มากนักขณะที่นางชี้ไปที่บานซูและถามอย่างงุนงง “เจ้า เจ้าเป็นนักฆ่าใช่หรือไม่ ? ”
บานซูเงยหน้ามองหญิงสาวและไม่พูดกับนาง เขาพูดกับเฟิงหยูเอง“ตวนมู่อั
