นที่หันหลังให้ข้าก่อนหรือ ? ”
หญิงสาวสองคนรู้สึกเศร้าหลังจากได้ยินนางพูดอย่างนี้ ทั้งคู่หันมามององค์ชายเหลียน สายตาของพวกนางบ่งบอกถึงข้อความอย่างชัดเจน“องค์ชาย ทำไมองค์ชายจึงต้องการพานางกลับมาเพคะ ? ”
องค์ชายเหลียนยักไหล่ “ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ต้องการมัน” หลังจากพูดอย่างนี้นางขยับเข้ามาใกล้และตบไหล่เฟิงหยูเอง กล่าวเสียงดังพูดว่า “อย่ากลัว ! ตาแก่อย่างตวนมู่อันกัวจะไม่สามารถจับเจ้ากับข้าได้อย่างง่ายดาย ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด เราจะวิ่ง ! ”
“วิ่งไปไหน ? ” เฟิงหยูเองไม่เข้าใจจริง ๆ “เจ้าหมายถึงอะไร ? เราจะวิ่งหนี ข้าจะต้องวิ่งแน่นอน แต่ทำไมเจ้าถึงมีส่วนร่วมในเรื่องนี้ ?นอกจากนี้ข้าไม่ใช่เสี่ยวหยา เจ้าควรจะจับข้าด้วย”
องค์ชายเหลียนโบกมือของนาง “ทำไมต้องจับเจ้า ! เจ้าเป็นคนที่ตวนมู่อันกัวปรารถนาที่จะจับ ไม่ใช่คนที่ข้าต้องการจะจับ นอกจากนี้ข้าเกลียดเขามากที่สุด ศัตรูของศัตรูคือสหายของข้า สหายของเราต้องรู้จักความภักดี ! ” หลังจากพูดอย่างนี้ นางก็กระโดดขึ้นจากเตียงแล้วเริ่มใส่เสื้อผ้า ในขณะที่ใส่ นางสั่งบ่าวรับใช้ทั้งสอง “เรียกคนเพื่อตั้งแถวรบในกองทหาร มู่ตวนอันกัวนั้นต้องการที่จะบุกรุกเข้ามาในสถานที่ของเฉียนโจว ไม่ว่าในกรณีใดเขาจะต้องทิ้งบางชีวิตไว้เบื้องหลังเพื่อเป็นการเสียสละโลหิตให้กับองค์ชายผู้นี้ ! ”
หญิงสาวทั้งสองตั้งใจใส่ฟังคำสั่งของนาง หากไม่มีอะไรเพิ่ม พวกนางไปสั่งการทันที บานซูยั
