งของฮ่องเต้ แต่ไม่ใช่องค์ชายผู้นี้องค์ชายผู้นี้ควรจะจัดการอะไร ! แม้จะรู้จักนิสัยของรุ่ยเจียดี คังอี้ก็ยังยินดีที่จะพานางไปที่ราชวงศ์ต้าชุน นี่ทำให้เห็นได้ชัดว่านางส่งบุตรสาวไปตายที่นั่น ถ้ามารดาของนางอยากให้นางตาย ทำไมข้าถึงต้องสนใจ”
ตวนมู่อันกัวมองไปที่องค์ชายเหลียนสักพักแล้วหยุดพูด อย่างไรก็ตามตวนมู่ชงกล่าวเสริม “เท่าที่ข้าเห็น เฉียนโจวได้รับนิ้วหนึ่งนิ้วจากน้องชายขององค์หญิงจี่อันถือน้อยเกินไปสำหรับนาง เด็กน้อยคนนั้นน่าจะถูกฆ่าตายจากนั้นก็เอาเนื้อไปบดเป็นไส้เกี๊ยว”
องค์ชายเหลียนทำหน้าบูดบึ้งพูดด้วยน ้าเสียงที่น่ารังเกียจและตกใจ“กลับกลายเป็นว่าบุตรชายของท่านผู้นำชอบกินเกี๊ยวเนื้อมนุษย์ ? มันค่อนข้างดีจริง ๆ คนที่ตายในคฤหาสน์ของท่านผู้นำในวันก่อนก็เอามาตัดให้เจ้ากิน พวกมันควรได้รับการปรุงรสก่อน เช่นนั้นรสชาติจะได้ดียิ่งขึ้น”
ด้วยประสบการณ์ที่ลึกซึ้งในสิ่งที่เป็นเหมือนการได้ยินคำพูดที่ดุร้ายตวนมู่ชงกลับไปที่ที่นั่งของตัวเอง ในใจเขาตัดสินใจว่าจะไม่พูดอะไรกับองค์ชายเหลียนอีก
ในช่วงที่ผ่านมาคนที่ถูกส่งไปมอบเงินให้กับตระกูลฟู่กลับมาแล้วพร้อมกับนำภาพวาดจากศาลาเซียนจื่อกลับมา เขาคุกเข่าต่อหน้าตวนมู่อันกัวและรายงานว่า “ข้าไปหาตระกูลฟู่และพบว่าพวกเขามีบุตรสาวชื่อฟู่เสี่ยวหยา ไม่กี่วันที่ผ่านมานางได้รับเลือกให้เข้าสู่ห้องโถงมายาขอรับ” ขณะที่เขาพูดเขายกภาพสามภาพเหนือหัวของเขา “นี่คือภาพเขีย