่อันกัวชอบผู้หญิงที่ได้รับการฝึกฝนโดยห้องโถงมายาเป็นพิเศษ เพราะผู้หญิงเหล่านี้มีความสามารถในการร้องเพลงและร่ายรำพวกนางยังรู้เวทมนตร์เล็กน้อยและสามารถนำรอยยิ้มมาที่ใบหน้าของเขา
ผู้หญิงก้าวไปข้างหน้าทีละคน มีคนที่ถูกเลือกและคนที่ถูกกำจัด เซินหยูหนิง และหลินซีประสบความสำเร็จในการรับดอกไม้น ้าแข็ง และเฟิงหยูเองได้ยินเสียงถอนหายใจจากหลินซีเผยให้เห็นความขมขื่นในใจของนาง
ในที่สุดก็ถึงตานางที่จะก้าวไปข้างหน้า นางก้มน้าลงเล็กน้อยแล้วก้าวไปข้างหน้าในท่าก้าวใหญ่แล้วโค้งคำนับ “ผู้ต ่าต้อยคนนี้ทักทายท่านผู้นำเจ้าค่ะ”
เสียงของนางไม่ได้มีความหวังเดียวกับที่ปรากฏในเสียงของผู้หญิงคนอื่น ๆ นอกจากนี้ยังไม่ขาดความมั่นใจในเสียงของหลินซี มันแค่สงบและเยือกเย็น
แต่มันเป็นความเยือกเย็นที่ดึงดูดความสนใจของตวนมู่อันกัว มันเป็นเพียงความสนใจของเขาที่จู่ ๆ ก็จดจ่ออยู่กับใบหน้าของเฟิงหยูเองทันใดนั้นตวนมู่อันกัวก็ยืนขึ้นในขณะที่เขามองด้วยดวงตาที่เบิกกว้างเขาชี้ไปที่นางด้วยความไม่เชื่ออย่างที่สุด “เจ้า ! เจ้ากล้ามาที่นี่จริงหรือ? ”
เฟิงหยูเองงงงวย “ทำไมข้ามาไม่ได้เจ้าคะ ? ”
นักเล่นมายากลรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรง เพราะกลัวว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นเขาก็รีบเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และถามว่า “นี่คือบุตรสาวของตระกูลฟู่ทางฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองซงโจวขอรับ ท่านผู้นำ มีอะไรผิดปกติหรือขอรับ ? ”
“ตระกูลฟู่ ? ” ตวนมู่อันกัวต
