บไปแล้ว”
ประตูตำหนักศศิเหมันต์ก็เปิดออก
บ่าวรับใช้ในตำหนัก 2 คนบีบตัวออกมา แล้วหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และกลับเข้าไปข้างใน พวกเขาไม่สนใจแม้แต่จางหยวน เร็วมาก ประตูตำหนักศศิเหมันต์ก็ถูกปิดอีกครั้ง และจางหยวนก็ถอนหายใจอย่างหนัก เขาโบกมือให้ขันที 4 คน “พวกเจ้ากลับไปก่อน ข้าจะเดินไปเอง”
การเดินเล่นครั้งนี้ทำให้เขาไปในที่ที่เงียบสงบ จากนั้นเขาก็ตะโกนไปในอากาศ“ออกมา ! ”
เมื่อพูดจบ องครักษ์เงาก็ปรากฏขึ้นทันที จากนั้นยืนตรงหน้าเขา จางหยวนถามชายคนนั้น “ตะวันออกเป็นอย่างไรบ้าง ? ”
องครักษ์เงาพยักหน้า “องค์ชายเจ็ดจัดการได้ดี มันเป็นแค่…” องครักษ์เงาหยุดแล้วกล่าวว่า “ขันทียังไม่ได้วางแผนที่จะบอกฝ่าบาทหรือขอรับ”
จางหยวนพยักหน้าอย่างหนัก “อย่าบอกฝ่าบาท ! เนื่องจากเรารู้ว่าพระชายาหยุนออกจากเมืองหลวง เราต้องปิดเรื่องนี้ เราจะต้องไม่พูดกับคนอื่น ตอนนี้องค์ชายเจ็ด และองค์ชายเก้าต่างก็ออกจากเมืองหลวง หากฝ่าบาทออกไปตามหาพราชายาหยุน ราชวงศ์ต้าชุนจะสามารถจัดการได้อย่างไร ? ”
วันก่อนวันปีใหม่ปีนี้เห็นทุกคนทำงานในต่างอาณาจักร
กลุ่มของซวนเทียนฮั่วกำลังเข้าใกล้ฟู่โจว และจะไปถึงเมืองฟู่โจวภายในครึ่งวัน นายอำเภอของฟู่โจวส่งคนออกจากเมืองเพื่อต้อนรับพวกเขาพวกเขาพบกันสามวันก่อนหน้านี้
“เจ้าแพ้ คนที่ฮ่องเต้ยกย่องมากที่สุดคือขันทีจางหยวน ไม่ใช่องค์ชายเก้า ดื่ม ! ” ใต้ต้นไม้ในตรอกเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งนั่งรวมกันเ
