องจากเป็นพระราชวังเล็ก ๆ ของตวนมู่กันกัว มันจะไม่เปิดแน่นอน ยิ่งกว่านั้นหลังจากเหตุการณ์นั้น เขาจะมีความตั้งใจอย่างมากในการตามหาเรา”
บานซูส่ายหัวอีกครั้ง “ไม่ว่าคุณหนูจะพูดอะไร ข้าก็ไม่เห็นด้วยขอรับ”
“ถ้าเจ้าไม่เห็นด้วยก็แค่ไปกับข้า” เฟิงหยูเองมองที่บานซู “เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาใด ๆ ข้าเลือกเส้นทางของห้องโถงมายา ดังนั้นเจ้าจะไปหาเส้นทางของตัวเองได้อย่างไร”
คำเหล่านี้ทำให้บานซูพิจารณาอย่างรอบคอบ เขารู้ว่าเจ้านายของเขาจะยืนกรานตามคำพูดของนาง และมันก็ยากเกินไปที่จะเปลี่ยนความคิดของนาง นี่หมายความว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่เข้ามาช่วยได้ถ้ามีอะไรผิดพลาด
เมื่อเห็นว่าบานซู่เต็มใจที่จะเชื่อฟัง เฟิงหยูเองก็เผยอยิ้ม ทั้งสองเดินแบบนี้แล้วหันไปรอบ ๆ หลังจากทิ้งระยะห่างระหว่างพวกเขากับกลุ่มบานซูก็พุ่งเข้าหานางทันทีมุ่งตรงไปยังโรงเตี๊ยมที่ผู้พิพากษาหลู่อยู่
ตอนนี้เฟิงหยูเองไม่เชื่ออย่างแน่นอนว่าผู้พิพากษาหลู่นั้นโง่พอที่จะหลบหนีได้ หากไม่มีรายชื่อนั้นแม้ว่าเขาจะสามารถอ่านให้ตวนมู่กันกัวฟัง ความน่าเชื่อถือของมันจะลดลง สำหรับผู้พิพากษาหลู่บุคคลเดียวที่เขาวางใจได้คือเฟิงหยูเอง
แน่นอนว่าทั้งสองไม่ได้รอนานก่อนที่ผู้พิพากษาหลู่จะกลับมา ในขณะที่มองสลดใจ เขาไม่แปลกใจเลยที่จะพบเฟิงหยูเองอยู่ในห้องแล้ว เขาแค่ถามนางด้วยน ้าเสียงที่ว้าวุ่น “วันมะรืนนี้จะเป็นงานเลี้ยงฉลองในครอบครัว 100 ครอบครัว องค์หญิง ข้าจะบอกเ