โดยปกติท่านฮูหยินหลู่จะอยู่ที่ข้างเชี่ยนจิน มันไม่ได้เป็นเพราะการระงับความกลัวของนาง แต่กลับเป็นจะทำให้นางไม่สามารถหนีไปไหนได้
เฟิงหยูเองแต่งหน้าแล้ว แม้ว่านางจะไม่ได้สวมผ้าคลุมไหล่ แต่เส้นผมของนางก็ยังถูกคลุมไว้อย่างเหมาะสม พอใจกับการจับมือแน่นกับท่านฮูหยินหลู่ นางถูกพาตัวออกจากโรงเตี๊ยม ท่ามกลางแขกคนอื่น ๆ ที่อยู่ที่โรงเตี๊ยม นางเดินผ่านประตูหน้าและขึ้นไปบนรถม้าที่จัดทำโดยพระราชวัง ยายที่มาสอนกฎของนางและท่านฮูหยินหลู่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของรถม้า เช่นเดียวกับผู้จับคู่พวกเขาติดตามอย่างใกล้ชิด
เฟิงหยูเองนั่งอยู่ในรถม้าและหลับตาเพื่อพักผ่อน ในส่วนที่เกี่ยวกับท่านผู้นำของพระราชวังของภาคเหนือ นางก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความคาดหวัง
เมื่อรถม้ามาถึงประตูพระราชวังก็เต็มไปด้วยผู้คน ทุกคนมาเพื่อฉลองวันเกิดของตวนมู่อันกัว และมันมีชีวิตชีวามาก เจ้าหน้าที่ส่วนหนึ่งจากราชวงศ์ต้าชุนได้คิดถึงสิ่งต่าง ๆ ผ่านมาแล้ว ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดพวกเขาไม่สามารถจากไปได้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะตาย มันจะดีกว่าถ้าอยู่ที่นี่บางทีพวกเขาอาจจะหาทางออกที่ดีกว่า
รถม้าหยุดอยู่ข้างนอกครู่หนึ่ง ขณะที่ยายและท่านฮูหยินหลู่ไปช่วยเฟิงหยูเองลงจากรถม้า นางได้ยินใครบางคนกระซิบเงียบ ๆ ว่า “ข้าได้ยินมาว่านางยังไม่ถึงอายุปักปิ่น นางอายุน้อยกว่าคนสุดท้าย”
“งานอดิเรกของท่านใต้เท้าตวนนั้นมีมากขึ้นเรื่อย ๆ ”
ยายประคองนางแน่นและลากเฟิ