ไร้ค่านั่นจากคฤหาสน์เล็ก ๆ เจ้าเรียกนางว่าท่านฮูหยินตอนนี้ แต่เมื่อรากฐานของเจ้ามั่นคงนางจะต้องมาประจบประแจงเจ้าด้วย” ในขณะที่พูดสิ่งนี้ นางดึงเฟิงหยูเองไปที่ห้อง บ่าวรับใช้ที่ดูแลลานแห่งนี้มาชุมนุมกันรอบ ๆ และกล่าวแสดงความยินดีต่อเฟิงหยูเองแล้วเปิดประตูเชิญนางเข้าไปข้างใน
ยายนั่งอยู่ในห้องพักซักพัก หลังจากให้คำแนะนำกับเฟิงหยูเอง นางก็บอกกับเฟิงหยูเองให้นั่งบนเตียงในขณะที่นางออกไปเพื่อดูแลบางอย่างขณะที่นางออกจากห้องนางสั่งทันที “ล็อคประตูแล้วจับตาดู อย่าปล่อยแมลงวันบินออกจากมาจากห้อง ! ”
บ่าวรับใช้ผู้มีปัญญาตอบทันที “ท่านยายพูดอะไร ห้องนี้สะอาดมากยิ่งกว่านั้นมันเป็นวันที่อากาศหนาวมาก จะพบแมลงวันได้ที่ไหนเจ้าค่ะ”
ยายตะคอกและกล่าวก่อนไป “เฝ้าดู ข้าจะนำท่านผู้นำมาที่นี่ ด้วยนิสัยตามบุคลิกของท่านผู้นำถ้ามีผู้หญิงคนใหม่เข้ามาในพระราชวังถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันงานเลี้ยงวันเกิดของท่านผู้นำ ท่านผู้นำก็จะต้องเข้ามาดูก่อนอย่างแน่นอน” หลังจากพูดอย่างนี้นางก็สะบัดแขนและออกไป
เมื่อออกไปจะได้ยินเสียงของประตูที่ถูกล็อคจากด้านนอก เฟิงหยูเองม้วนริมฝีปากของนางขึ้นแล้วถอดผ้าคลุมหน้าออก จากนั้นนางก็มองไปรอบ ๆ และพบว่ามีห้องสองห้องทั้งด้านในและด้านนอก ตรงกลางมีกรอบรูปอยู่ระหว่างสองภาพ หน้าต่างและประตูถูกปิดอย่างแน่นหนาและนางสามารถเห็นแถบไม้จำนวนมากผ่านหน้าต่างกระดาษ มันเหมือนคุกจริง ๆ
นางหัวเราะเยาะและ
