คำพูดของผู้พิพากษาหลู่ดึงดูดท่านฮูหยินหลู่และเฟิงหยูเองให้ความสนใจ ทั้งคู่ย้ายไปที่หน้าต่างเพื่อมองออกไปข้างนอก พวกเขาเห็นว่ามีคนกลุ่มหนึ่งทะเลาะกันหน้าทางเข้าโรงเตี๊ยม
โดยปกติแล้วการโต้เถียงบนถนนแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดามาก และมันจะไม่ได้รับความสนใจ แต่การทะเลาะกันครั้งนี้เกิดขึ้นโดยบังเอิญที่หน้าของโรงเตี๊ยมที่พวกเขาพักอยู่
คนที่พาพวกเขามาที่นี่ได้กล่าวว่าโรงเตี๊ยมนี้เตรียมไว้เป็นพิเศษสำหรับแขกที่มาเพื่อฉลองวันเกิดของเขา ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่เป็นขุนนางและสมาชิกในตระกูลที่มาจากที่ไกล ด้านนอกประตูพระราชวังของผู้นำได้ส่งทหารไปเฝ้าระวังความปลอดภัยให้ขุนนางเหล่านี้
โดยทั่วไปการเรียงลำดับนี้มีความสมเหตุสมผลมาก ดังนั้นผู้คนจึงไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ มีแม้กระทั่งบางคนที่รู้สึกขอบคุณสำหรับการเตรียมการอย่างละเอียดของตระกูลตวน แต่ตอนนี้มีผู้หญิงข้างนอกกล่าวเสียงดังว่า “เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ เราเดินทางไกลเพื่อมาทางเหนือ หลังจากได้ห้องแล้วเราต้องการออกไปเดินเล่นบนถนนเพื่อสัมผัสกับหิมะแห่งภาคเหนือ ทำไมไม่อนุญาตเราให้ออกไป ? ”
ผู้นำของทหารยามตอบว่า “ไม่มีเหตุผลอะไรขอรับ ไม่อนุญาตให้ออกไปหมายความว่าไม่อนุญาตให้ออกไป เพื่อความปลอดภัยของท่านเอง”
“จะเกิดอะไรขึ้นกับเราในขณะที่เดินไปรอบ ๆ ถนนหรือ ? ” หนึ่งในนั้นไม่พอใจและกล่าวว่า “เป็นไปได้หรือไม่ว่าสถานที่นี้เต็มไปด้วยโจร ? ”
ท่านฮูหยินที่อยู่ด้านข้างปิดปา
