่งที่ข้าพูด อาเองมีเพียงคนเดียวเท่านั้น นั่นคือชายาของน้องเก้าของเจ้า พวกเขาหมั้นตั้งแต่อายุยังน้อย นอกจากนี้ทั้งสองชอบพอกัน แม้ว่าเจ้าเพียงแค่อยากได้ตัวนาง มันก็ไม่มีประโยชน์แต่อย่างใด ! ฮั่วเอ๋อ ฟัง อย่าขโมยนางจากน้องเก้าของเจ้า นอกจากอาเอง หากเป็นอย่างอื่น ข้าก็จะช่วยเจ้า เหมือนเมื่อเจ้ายังเด็ก หมิงเอ๋อได้รับดาบ เจ้ามองแค่สองสามครั้ง แต่ข้าก็บอกได้ว่าเจ้าชอบ ข้ารอจนเขาหลับ ถึงได้ขโมยดาบมาให้เจ้า”
ซวนเทียนฮั่วหันหน้าไปทาง “ก่อนหน้านี้ข้าเพิ่งรู้สึกว่าดาบไม่ดี อย่างไรก็ตามข้าไม่เข้าใจว่าทำไมหมิงเอ๋อชอบมาก นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมข้าถึงมองสองสามครั้ง”
พราชายาหยุนยิ้มอย่างเชื่องช้า “อ๊ะ มันเป็นอย่างนั้น ! ไม่เป็นไร เราไม่ได้พูดถึงเรื่องราวทั้งหมด แต่ความรักของข้าที่มีต่อเจ้านั้นแท้จริงแน่นอน”
ซวนเทียนฮั่วพยักหน้า นี่คือสิ่งที่เขารู้ดีกว่าใคร ๆ ตั้งแต่ยังเด็ก พระชายาหยุนไม่ได้ให้ความรักและความพยายามแก่เขาน้อยกว่าบุตรชายของนาง ซวนเทียนฮั่วก็ไม่เคยหักหลังพราชายาหยุนและไม่สามารถปฏิบัติต่อน้องชายคนเดียวของเขาในฐานะศัตรูได้ ดังนั้นเขาจึงต้องบอกพราชายาหยุน “ข้าไม่มีความรู้สึกอื่นใดสำหรับอาเอง การช่วยเหลือและปกป้องนางเป็นเพียงเพราะหมิงเอ๋อชอบนาง มันเหมือนตอนเราเป็นเด็ก ทุกสิ่งที่หมิงเอ๋อชอบ ข้าก็ต้องปกป้อง”
เมื่อเขาพูดมีลักษณะที่จริงใจปรากฏในสายตาของเขา แม้ว่าความจริงใจนี้จะมีมีดแทงหัวใจของเขา
