ในที่สุดนี้ท่านฮูหยินหลู่ก็เริ่มเชื่อในสิ่งที่เฟิงหยูเองพูดเพราะนางเห็นนักร้องหญิงระดับต ่าคนหนึ่งเกาะแขนหยวนเฟยและเข้าห้องส่วนตัว มีหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ข้างในซึ่งพูดบางสิ่ง เมื่อเฟิงหยูเองมาถึง นางรีบคว้าฮูหยินน้อยและพานางไปที่ห้องส่วนตัวที่อยู่ใกล้เคียง ในเวลาเดียวกันนางได้ยินเสียงเฟิงหยูเองตะโกนเสียงดังว่า “นายน้อยอย่าตีฮูหยินน้อยนะเจ้าค่ะ ข้าจะพาฮูหยินน้อยออกมาทันทีเจ้าค่ะ นายน้อยอย่าพึ่งอารมณ์เสียเจ้าค่ะ”
ท่านฮูหยินหลู่รู้สึกว่านางไม่ได้เป็นเพียงคนเดียวในเรือลำนี้ที่จะเสียหน้าบุตรชายของเสนาบดีก็น่าอับอายเช่นกัน เขาเป็นคนเสเพลจนเขาไม่ยอมปล่อยมือจากโสเภณี พูดไปรสนิยมของเขาแย่ยิ่งกว่าสามีของนางเมื่อคิดอย่างนี้นางไม่ต้องการที่จะอยู่บนดาดฟ้าอีกต่อไป นางลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นที่ก้นแล้วกลับไปที่ห้องของนางเอง
เมื่อกลับไปที่ฝั่งของเฟิงหยูเอง วังซวนก็ถูกลากมาไปที่ห้องข้าง ๆ โดยเฟิงหยูเอง หยวนเฟยถูกสาปแช่งโดยเฟิงหยูเอง แม้แต่ตาของฉิงเล่อก็ยังคงเป็นประกายในทันทีที่นางเห็นเฟิงหยูเอง
การเล่นเริ่มขึ้นในทันทีและจบลงอย่างรวดเร็ว เฟิงหยูเองนำวังซวนกลับมาที่ห้องของนางกับหวงซวนพักอยู่ แม้ว่าหยวนเฟยรู้สึกว่าสิ่งนี้แปลก แต่เขาก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขารู้ตั้งแต่เฟิงหยูเองพูดอย่างนี้นางมีจุดประสงค์อย่างแน่นอน เขาจึงคว้าฉิงเล่อและดึงนางเข้าสู่อ้อมกอดของเขาแล้วพานางเข้าไปในห้อง จากนั้นเขาก็ปิดประตูไปที่ห้อง
ค
