นที่ไม่ได้หลับก็ได้ยินการเคลื่อนไหวเหล่านี้และยื่นหัวออกมาดู ประตูสู่ห้องทั้งสองนั้นยังคงปิดอยู่และไม่มีเสียงเดียวจากพวกเขา
ฉิงเล่ออยู่ในห้องของหยวนเฟยไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก่อนที่จะถูกหยวนเฟยพาไปยังห้องส่วนตัวของเฟิงหยูเอง เปลี่ยนสถานที่ที่มีหวงซวนและวังซวนโดยไม่มีใครรู้ เงยหน้าขึ้น นางเห็นเฟิงหยูเองนั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงถือเตาไฟไว้ในมือนางยิ้มและโบกมือให้นาง “สวัสดี ! ”
ฉิงเล่อตกใจอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนว่าความคิดของนางจะกลับคืนสู่อดีตในเวลานั้นนางยังคงเป็นบุตรสาวของเจ้าเมืองที่สง่างาม แม้ว่าบิดาของนางเป็นขุนนางที่มีการดำรงอยู่ที่น่าอึดอัดใจ และถึงแม้ว่าสถานะของนางไม่สามารถเปรียบเทียบกับซวนเทียนเก้อ นางก็ยังคงมีชีวิตที่สูงส่งกว่าเด็กสาวส่วนใหญ่ ในเวลานั้น นางมีชีวิตที่งดงามเพียงใด ในคฤหาสน์ของนาง นางสามารถทำอะไรก็ได้ที่นางพอใจ ด้วยบ่าวรับใช้จำนวนมากที่อยู่ข้างนาง ผู้ชายจำนวนมากจะมองนางด้วยความตื่นเต้น อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่มีโอกาสได้พูดกับนาง
แต่ตอนนี้ล่ะ ตอนนี้นางตกอับและกลายเป็นคนชั้นต ่า นางกลายเป็นนักร้องระดับต ่าที่สุด แม้ว่าจะเป็นขอทานบนท้องถนน ตราบใดที่พวกเขาสามารถจ่ายได้ พวกเขาก็สามารถปีนขึ้นไปบนเตียงของนางได้
ฉิงเล่อยิ้มอย่างขมขื่น นางควรเกลียดเฟิงหยูเอง แต่มีหลายสิ่งมากเกินไปที่นางจำไม่ได้อย่างชัดเจน ตอนนี้นางเป็นเหมือนศพเดิน นางไม่มีพลังที่จะเกลียด
นางก้าวไปข้างหน้าแล้วนั่ง
