บนเก้าอี้พูดกับเฟิงหยูเอง “ข้าเห็นหวงซวนแล้ว ข้ารู้ว่าเจ้าน่าจะอยู่บนเรือลำนี้ ใครจะรู้ว่าเป็นเรื่องจริง”
“เจ้ามาที่นี่เพื่อตามหาข้าใช่หรือไม่ ? ” เฟิงหยูเองถามนาง “คุณหนูฉิงเล่อไม่ได้เจอกันนาน”
ฉิงเล่อตกใจ คำว่า “คุณหนูฉิงเล่อ” นั้นเต็มไปด้วยน ้าเสียงปราชดปราชัน นางรู้ว่าเฟิงหยูเองไม่เคยเป็นคนที่จัดการได้ง่าย นางพยายามต่อสู้กับอีกฝ่ายในอดีต นางพยายามซ ้าแล้วซ ้าเล่า นางร่วมมือกับเฉินหยู อย่างไรก็ตามนางยังไม่สามารถชนะได้ หลังจากหนึ่งปีผ่านมาความสามารถในการพูดของเฟิงหยูเองดีขึ้นมาก
“ใช่” ฉิงเล่อถอนหายใจ “ข้ามาหาเจ้าแล้ว เฟิงหยูเอง… เจ้าช่วยข้าได้หรือไม่ ? ” เสียงของนางเงียบมาก แต่มีแสงส่องเข้ามาในดวงตาของนาง ทุกคนสามารถเห็นว่าฉิงเล่อกำลังมีความหวัง
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่ได้แสดงความคิดของนาง นางมองฉิงเล่อสายตาของนางก็เต็มไปด้วยคำถาม
ฉิงเล่อยิ้มเห็นฟันของนางแล้วกล่าวว่า “ข้ารู้ว่าเจ้ามีความสามารถที่ยอดเยี่ยม หากเจ้าสามารถพาข้าออกไปได้ ข้าจะบอกความลับแก่เจ้า”
เฟิงหยูเองขมวดคิ้ว “แลกเปลี่ยนกันหรือ ? ข้าเกลียดข้อตกลงแบบนี้ที่มีภัยคุกคาม ฉิงเล่อและข้าเคยเป็นศัตรูกัน เจ้าเลือกคนผิดแล้ว”
ฉิงเล่อลุกขึ้นยืนอย่างโกรธแค้นและเติมความโกรธให้นาง นางหอบเล็กน้อยขณะที่ชี้ไปที่เฟิงหยูเอง และกล่าวว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันผู้สูงส่ง เจ้าแอบมาที่นี่ เจ้าไม่กลัวที่จะถูกค้นพบหรือ ? ถ้าข้าจะเปิดเผยตัวตน
