้าด้วยความสัมพันธ์ที่เรามี เจ้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะให้ข้าบอกเรื่องสำคัญกับเจ้า ฮ่าๆๆ!” ฉิงเล่อก็หัวเราะออกมาทันที ร่างของนางพุ่งเข้าใส่ นางพยายามอย่างเต็มที่เพื่อรักษาสมดุลของนางโดยกล่าวว่า “เฟิงหยูเอง เจ้าอย่าเพิ่งไปทางเหนือ ถ้าเจ้าไปเจ้าจะไม่สามารถกลับมาได้ !” เมื่อนางพูด เมื่อนางดึงผ้าเช็ดหน้าของนางออกมา และเช็ดใบหน้าของนางก่อนที่จะโยนมันไปข้างหน้า
ผ้าเช็ดหน้าเบามากและปลิวลงไปบนพื้น ฉิงเล่อเริ่มหัวเราะหนักขึ้น
หวงซวนต่อรองจากด้านนอก และขมวดคิ้วขณะมองที่ฉิงเล่อ นางเพิ่งเห็นเฟิงหยูเองโบกมือแล้วพูดกับหวงซวน “เอาเงินให้นาง เพียงแค่ถือเป็นเงินที่นายหนุ่มของเราจ่ายให้กับโสเภณีแล้วส่งนางกลับไป”
หวงซวนพยักหน้า และไม่ได้พูดอะไรเลยก่อนดึงฉิงเล่อลุกขึ้น และออกไป อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองมองลงไปที่ผ้าเช็ดหน้าแล้วหยิบมันขึ้นมา
มันเป็นผ้าเช็ดหน้าสีขาว ที่มุมด้านล่างมีดอกไม้สีขาวและสวยงาม เฟิงหยูเองไม่เข้าใจดอกไม้ชนิดนี้มากเกินไป นางวางผ้าเช็ดหน้าไว้บนโต๊ะและเริ่มคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ฉิงเล่อพูด
ไม่ใช่ว่านางไม่สงสัยว่าสิ่งที่ฉิงเล่อกำลังพูดถึงคืออะไร เป็นเพียงว่านางไม่รู้ว่านางควรจะเชื่อใจในสิ่งที่มาจากปากของฉิงเล่อได้หรือไม่ มันเป็นอย่างที่ฉิงเล่อได้กล่าวไว้ด้วยความสัมพันธ์กับพวกนาง นางจะหวังอะไรจากสิ่งอื่นได้ไหม ?
หวงซวนกลับมาเร็วมาก และบอกกับเฟิงหยูเองว่า “ข้าจ่ายเงิน 5เหรียญเงินสำหรับโสเภณีชั้
