นต ่านั้นค่อนข้างสูงอยู่แล้ว ข้าคิดว่ามันเพียงพอแล้วที่จะขอนางเท่านั้นเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองหน้ามืดลง ราคาถูกแค่ไหน !
“นี่อะไรนะ ? ” หวงซวนมองผ้าเช็ดหน้าบนโต๊ะ หยิบมันขึ้นมานางตรวจดูซักพักหนึ่งแล้วพูดว่า “การเย็บปักถักร้อยดอกไม้นี้มีความสวยงามมากจริงๆ”
“ดอกอะไร ? ” จู่ ๆ เฟิงหยูเองหันมาถามหวงซวน “เจ้าว่ามันเป็นดอกอะไร ? ”
หวงซวนบอกกับนางว่า “มันเป็นต้นชบาดอกกุหลาบฝ้ายเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองจ้องที่ผ้าเช็ดหน้า และทันใดนั้นก็เข้าใจสิ่งที่ฉิงเล่อกำลังพูดถึง ผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่มีต้นชบาดอกกุหลายฝ้ายปักไว้ ต้นชบาดอกกุหลาบฝ้าย…“เป่ยฟูหรง” นางเคาะหัวของนาง ในเรื่องที่เกี่ยวกับข้อสรุปนี้นางไม่เต็มใจที่จะยอมรับมัน เมื่อนางออกจากค่ายทหาร นางพูดเล่นกับซวนเทียนหมิงให้อยู่ห่างจากฟูหรง อย่างไรก็ตามนางไม่เคยคิดเลยว่าคำเหล่านี้ไม่ไร้สาระ
“มีอะไรผิดปกติเจ้าค่ะคุณหนู ? ” หวงซวนรู้สึกงงงวย
เฟิงหยูเองโบกมือของนาง เรื่องนี้ค่อนข้างคาดไม่ถึง และนางก็ไม่สามารถตอบสนองได้จริง ๆ แต่เมื่อวังซวนไปหาเฟิงเซียงหรู เฟิงเซียงหรูก็บังเอิญข้อเท้าพลิก สิ่งนี้ชักนำเป่ยฟูหรงเข้ามาในค่ายทหาร ในความเป็นจริงนางรู้ตัวแล้วว่าบางสิ่งบางอย่างไร้เหตุผล มันเป็นเพียงว่านางไม่สามารถคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากทั้งหมดนางไว้วางใจเป่ยฟูหรงมากเกินไป
“คุณหนู เราควรจะกำจัดฉิงเล่อหรือไม่เจ้าค่ะ ? เกิดอะไรขึ้นถ้านางพูดเรื่องไร้สาระ…”
“ไม่” เฟ
