ิงหยูเองส่ายหัวแล้วนึกถึงความขุ่นมัวอย่างรุนแรงในสายตาของฉิงเล่อ ก่อนออกเดิน “ฉิงเล่อหายไปแล้ว ใครจะเชื่อใจคนบ้า”
แม้ว่านางจะพูดแบบนี้ แม้ว่านางจะเสียสติ แต่นางก็พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อต่อสู้กับความเจ็บป่วยจัดการทิ้งผ้าเช็ดหน้าไว้ด้านหลัง…“ฉิงเล่อ” เฟิงหยูเองเองถอนหายใจนาน “ลืมมันไปเถิด ก่อนที่เราจะจากไปซวนเทียนหมิงส่งจดหมายถึงชิงโจว เมื่อเราลงจากเรือควรมีคนต้อนรับเรา ไปบอกคนที่ยินดีต้อนรับพวกเรา วิธีการที่จะช่วยชีวิตฉิงเล่อ ค้นหาแพทย์เพื่อตรวจและรักษานาง”
หวงซวนไม่รู้ว่าทำไม เฟิงหยูเองจะช่วยฉิงเล่อในทันที แต่นางไม่มีเวลาที่จะกังวลเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ นางเป็นกังวลเล็กน้อย และถามเฟิงหยูเอง“คุณหนู แผนการที่คุณหนูวางไว้ก่อนหน้านี้ ต้องทำตามแผนหรือไม่เจ้าค่ะ ? ”
——————————————————————————————————
TN: ชื่อของฟูหรงจะแปลโดยตรงกับต้นชบาสีขาวเป่ย = ขาวฟูหรง = ต้นชบากุหลาบฝ้าย