กับนาง ?
เฟิงหยูเองรู้ว่าบุคคลประเภทนี้จะไม่ตื่นแม้ว่าประตูจะถูกเตะ นางจึงไม่รออีกต่อไป นางยกมือขึ้นหยิบกิ๊บออกแล้วเสียบเข้าไปในรูกุญแจหลังจากบิดมันสองสามครั้ง นางก็เปิดประตูอย่างเงียบ ๆ
นางเดินไปที่เตียงแล้วก็ล้มตัวลงนอนรักษาตำแหน่งที่จะทำให้นางมองไม่เห็นกับคนที่อยู่บนเตียง จากนั้นนางก็ดึงเข็มสีเงินออกมาแล้วค่อย ๆปักไปที่บริเวณหนึ่งบนตัว ท่านฮูหยินหลู่ทำให้คนที่นอนหลับตื่นขึ้นมาทันที
คนที่ตื่นขึ้นมานั้นไม่ได้ตระหนักว่านางไม่ได้ตื่นขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ นางรู้สึกถึงจิตใต้สำนึกอีกด้านหนึ่งของเตียงและพบว่ามันว่างเปล่า นางลุกขึ้นนั่งทันที และรู้สึกงุนงงเล็กน้อย จากนั้นผู้หญิงคนนั้นก็กล่าว “ไปอยู่กับนางนั่นงั้นหรือ ? ” หลังจากพูดอย่างนี้ นางลุกขึ้นจากเตียงแล้วสวมรองเท้า นางคว้าเสื้อคลุมและเดินไปที่ประตู
เฟิงหยูเองเดินตามนางไปอย่างลับ ๆ เมื่อนางเดินผ่านห้องส่วนตัวของนาง นางเปิดประตูเข้าไป
หวงซวนกำลังยืนอยู่กลางห้องขณะถือเสื้อคลุมอยู่ในมือ เมื่อเห็นเฟิงหยูเองกลับมา นางก็พูดอย่างรวดเร็ว “คุณหนูกลับมาแล้ว ข้ากำลังจะไปตามหาคุณหนูเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองลูบมือแล้วบอกนางว่า “ใส่ชุดคลุมเร็ว เรากำลังจะไปดูฉากสนุก ๆ กัน”
“หืม ? ” หวงซวนสับสน “ฉากสนุกอะไรหรือเจ้าคะ ? ”
เฟิงหยูเองไม่ตอบกลับเพียงเอื้อมมือออกไปและชี้ให้เห็น ด้วยเสียงเงียบๆ นางกล่าวว่า “ฟัง”
หวงซวนรู้สึกงงงวยแต่ก็ไปฟัง ไม่นานความวุ่นวาย
