งในการติดตามซวนเทียนหมิงในการนำทัพ มันเป็นเพียงแค่ความจริงข้อนี้เป็นความลับนอกจากรองแม่ทัพซีเฟิงและกันเหลียง และคนสองคนที่เกี่ยวข้อง ไม่มีทหารคนอื่นรู้เรื่องนี้ ซึ่งรวมถึงเฟิงจื่อหรูและเด็กหญิงคนนั้นซึ่งพวกเขาก็ไม่ได้บอก
เป่ยฟูหรงแนะนำเฟิงหยูเอง “อย่าบอกเรื่องนี้แก่ท่านพ่อของข้า ท่านแก่แล้ว หากท่านรู้ว่าเฉียนโจวกำลังก่อกบฏและข้ากำลังจะไปทางเหนือท่านพ่อจะไม่อนุญาตให้ข้าไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่โชคดีที่ตอนนี้ท่านพ่อกำลังมุ่งเน้นการประดิษฐ์เครื่องประดับที่จะมอบให้กับพระสนมในแต่ละตำหนักในช่วงปีใหม่ ท่านพ่อจะไม่สังเกตเห็นข้า เจ้าแค่ต้องคิดหาข้ออ้างเพื่อข้า”
ซวนเทียนหมิงคิดถึงข้อแก้ตัวนี้แล้ว มันยังเป็นข้ออ้างเดียวกันกับการไปที่ตำหนักศศิเหมันต์เพื่ออยู่เป็นเพื่อนพราชายาหยุน ถึงแม้ว่าช่างฝีมือเป่ยรู้ เขาก็จะไม่ไปที่ตำหนักศศิเหมันต์เพื่อตามหานาง
เป่ยฟูหรงรู้สึกว่าสิ่งนี้ดีมาก
วันที่ออกเดินทางของซวนเทียนหมิงจะเป็นเช้าวันรุ่งขึ้น เฟิงหยูเองเลือกที่จะออกตอนกลางคืน ก่อนนำวังซวนและหวงซวนพร้อมด้วยองครักษ์เงา 2 คนที่ซวนเทียนหมิงมอบหมายให้นาง เขาไปส่งพวกเขาด้วยตัวเองจากภูเขาจนกระทั่งพวกเขาจะถึงถนนหลัก จากนั้นเขาถามย ้ากับเฟิงหยูเอง “เจ้าไม่ต้องการองครักษ์เงาเพิ่มอีกหรือ ? ”
เฟิงหยูเองส่ายหัว “การเดินทางครั้งนี้ไม่เหมาะที่จะพาคนจำนวนมากไปด้วย แม้ว่าจะเป็นองครักษ์เงา มันก็เป็นการดีที่สุดที่จะมีคนน้
