้าอยู่ในเมืองหลวงเพื่อเรียนรู้หน้าที่ความรับผิดชอบของผู้หญิง ข้าก็เบื่อจนจะตาย แค่บอกมาว่าเจ้าอยากให้ข้าไปไหน”
เฟิงหยูเองมองไปที่นางแล้วกล่าวว่า “ทางเหนือ”
“อ่า” เป่ยฟูหรงเกือบสำลักน ้าลายของนาง “ทางเหนือ” เสียงของนางสั่น “อาเอง เจ้าจะไม่ส่งข้าไปตายใช่หรือไม่ ? ”
“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ! ” เฟิงหยูเองกอด แขนของนางรอบคอของเป่ยฟูหรง ในขณะที่พานางไปที่กระโจมของนาง นางอธิบายแผนการทั้งหมด
ในที่สุดวังซวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพูดกับหวงซวน “เจ้าไม่รู้เรื่องนี้ แต่ข้าก็กลัวแทบตายเมื่อคุณหนูสามข้าเท้าพลิก แผนการที่ดีกำลังจะดำเนินไปได้ดี แต่โชคดีที่เรามีคุณหนูเป่ยมาด้วย”
หวงซวนกล่าวอีกว่า “ถูกต้อง รูปร่างของคุณหนูเป่ยนั้นไม่ได้แตกต่างจากคุณหนูของเรามากนัก แม้ว่าความคลาดเคลื่อนเป็นสิ่งที่สามารถสังเกตเห็นได้ในเวลาที่เพียงพอ เมื่ออุณหภูมิลดลงตราบใดที่มีการสวมเสื้อผ้าเพิ่มอีกสองสามชั้น แต่ก็ไม่ง่ายที่จะสังเกตเห็น”
“หืม” วังซวนพูดอย่างไร้ปัญหา “คุณหนูเป่ยนั้นมีชีวิตชีวาและมีพละกำลังมากมาย เพียงแค่กอดคุณหนูสาม คุณหนูสามก็ตกบันได มันเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ ”
ในขณะที่พูดสิ่งนี้ นางเดินตามหลังเฟิงหยูเองและได้ยินหวงซวนพึมพำจากด้านหลัง “นี่เป็นเรื่องบังเอิญมากจริง ๆ ”
วังซวนดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างในทันที อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เป็นรูปธรรม
เรื่องราวของเป่ยฟูหรงที่ถูกพามาแทนเฟิงหยูเอ
