จิตใจของซวนเทียนหมิงกำลังกรีดร้องอย่างแท้จริง นี่เป็นมารดาของเขาหรือไม่ ? มีมารดาแบบนี้หรือไม่ ?
ความโกรธของเขาไม่ได้ซ่อนแม้แต่น้อย ในเวลาเดียวกันมันก็เหมือนกับว่าเขากำลังประกาศสิทธิของเขา ในขณะที่เขาคว้าเฟิงหยูเองและดึงนางไปไว้ข้างตัวของเขา
แต่เขาก็โกรธมากยิ่งรู้สึกถึงความสำเร็จของพราชายาหยุนรู้สึก ต้องรู้ว่าบุตรชายคนนี้มีชื่อเสียงในการจัดการกับความโกรธ การที่ทำให้เขาต้องอดกลั้นความโกรธได้นั้นค่อนข้างยาก มันค่อนข้างยากจริง ๆ !
เมื่อมองดูพราชายาหยุน ซวนเทียนฮั่วก็เริ่มยิ้มเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิ ทันทีหลังจากนี้เขากล่าวเสริมว่า “เสด็จแม่พูดถูกพะยะค่ะ”
“อะไรนะ ? ” ซวนเทียนหมิงโกรธแล้วชี้ไปที่ซวนเทียนฮั่ว “ในอนาคตเจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปข้างนอกกับอาเอง”
พราชายาหยุนเริ่มหัวเราะคิกคักอีกอย่างต่อเนื่องของซวนเทียนฮั่วมารดาและบุตรชายต่างหัวเราะอย่างมีความสุขอย่างแท้จริง ราวกับว่าซวนเทียนหมิงกำลังทรมานกับความพ่ายแพ้เป็นสิ่งที่สนุกที่สุดในโลกเฟิงหยูเองก็เริ่มหัวเราะ ซวนเทียนหมิงก็หัวเราะได้อย่างช่วยไม่ได้เมื่อนางหัวเราะ
ในขณะที่มีหัวเราะเสียงดังในห้องโถงด้านล่างแท่นดูดวงจันทร์ ราวกับว่านางฟ้าหัวเราะได้เติมเต็มห้อง จากห้องโถงนี้เสียงดังมาถึงทุกซอกทุกมุมของตำหนักศศิเหมันต์ แม้แต่บ่าวรับใช้ของตำหนักศศิเหมันต์ก็ไม่สามารถหยุดตัวเองจากรอยยิ้มได้
ในขณะที่หัวเราะ ซวนเทียนหมิงจับเฟิงหยูเองและพูดเสี
