เฟิงหยูเองพูดกระซิบกระซาบกับนางกำนัลสักพักจนกระทั่งนางกำนัลออกจากห้องโถงชมดวงจันทร์เงียบ ๆ
พราชายาหยุนมองไปทางนางแล้วยกมือขึ้นขัดจังหวะเจียนเจิง จากนั้นนางก็พูดด้วยความไม่พอใจ “สิ่งต้องห้ามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือเมื่อฟังเรื่องราวแล้วไม่ได้ให้ความสนใจ อาเอง ก่อนหน้านี้ท่านเจียนเจิงพูดถึงเรื่องอะไรบ้าง ? ”
เฟิงหยูเองลุกขึ้นนั่งตัวตรง และกล่าวอย่างจริงจัง “ลูกสะใภ้ให้ความสนใจอย่างแท้จริง เมื่อกี้ท่านเจียนเจิงพูดถึงพระสนมหลานซึ่งแอบติดต่อกันลับ ๆ กับองครักษ์ ทั้งสองกำลังเตรียมที่จะหลบหนีจากพระราชวัง หลังจากไปถึงรูเล็ก ๆ ที่กำแพงไปทางทิศเหนือ องครักษ์คลานออกไปก่อนจากนั้นก็ไปช่วยพระสนมหลานออกไป ใครจะรู้ว่าพระสนมหลานอ้วนขึ้นจากการกินเยอะในแต่ละวันในพระราชวัง เมื่อผ่านไปครึ่งรู นางก็ติดอยู่ซึ่งทำให้ทหารยามตามมาทันเจ้าค่ะ”
พราชายาหยุนพยักหน้ารับ “เจ้าตั้งใจฟังจริง ๆ ”
เฟิงหยูเอง ซวนเทียนหมิง และซวนเทียนฮั่วจึงตั้งใจฟังอย่างสุดความสามารถและทำเป็นเพลิดเพลินกับเรื่องราวซุบซิบนินทา “เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น ? ”
เจียนเจิงกล่าวว่า “โดนลงโทษแล้ว”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ดี ! ” จากนั้นนางก็เริ่มแสดงความรู้สึกของนาง“นั่นคือเหตุผลที่ข้าพูดว่าผู้ชายไม่ควรมีผู้หญิงมากเกินไป เนื่องจากเจ้าไม่มีเวลาเพียงพอและไม่สามารถควบคุมพวกนางได้ ในท้ายที่สุดคนที่ทุกข์จะเป็นตัวของเจ้าเอง”
พราชายาหยุนเห็นด้วยกับคำสั่งนี้ ซวนเที
