หยวน ท ำให้เหงื่อไหลโซมร่ำงกำยของเขำ ไม่ใช่ว่ำเฟิงจื่อหรูไม่ถูกฆ่ำโดยคนของเฉียนโจว แต่ในที่สุดเด็กคนนี้ก็กลำยเป็นเหมือนพี่สำวของเขำ เขำคิดอีกครั้งว่ำถ้ำมีวันหนึ่งที่เฟิงจื่อหรูเติบโตขึ้นมำ และกลำยเป็นผู้ชำยคนหนึ่งที่สำมำรถยืนเคียงข้ำงพี่สำวของเขำในสนำมรบ เมื่อถึงเวลำนั้นเขำจะยังมีโอกำสทุบตีพี่น้องคู่นนี้อีกหรือไม่ ?
อำจเป็นเพรำะควำมรู้สึกภำยในของเขำชัดเจนเกินไปบนใบหน้ำของเขำแต่วังซวนก็หัวเรำะ เสียงหัวเรำะนี้เป็นเสียงที่ค่อนข้ำงดัง นำงถำมเขำว่ำ “เฟิงจินหยวน เจ้ำคิดอะไรอยู่นะ ? เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้ำรู้สึกว่ำเจ้ำมีควำมสำมำรถเหนือกว่ำในกำรต่อสู้กับคุณหนูรอง ? ” ค ำพูดเหล่ำนี้เต็มไปด้วยควำมรังเกียจ
แต่มันก็ยังดี เขำยังคงมีโอกำสวำงแผนอยู่ !
อำรมณ์ของเฟิงจินหยวนพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง เขำไม่มีเฉินหยูอีกต่อไป แต่เขำก็ยังมีฟินได ด้วยควำมรักที่องค์ชำยห้ำมีให้กับเฟินได เฟินไดจะสำมำรถรับต ำแหน่งพราชำยำเอกหลี่ได้อย่ำงมั่นคง เขำท ำมำแล้วอย่ำงดีที่สุดเพื่อโน้มน้ำวเฉียนโจวเพื่อให้กำรสนับสนุนอย่ำงลับ ๆ กับองค์ชำยห้ำ ตรำบใดที่องค์ชำยห้ำขึ้นครองบัลลังก์ ต ำแหน่งเสนำบดีจะเป็นของเขำอีกครั้ง นอกจำกนี้เขำจะไม่เพียงแค่เป็นนเสนำบดีอีกต่อไปสถำนภำพของเขำเป็นพระสัสสุระ
ยิ่งเฟิงจินหยวนคิดเกี่ยวกับมันมำกเท่ำไหร่ เขำก็ยิ่งมีควำมสุขมำกขึ้นเท่ำนั้น ควำมหวังของเขำถูกเขียนบนใบหน้ำของเขำ ท ำให้เฟิงจื่อหรูรู้สึกว่ำเขำเป
